Praktyka PPP pozytywnie weryfikuje teorię. Już ponad 220 przedsięwzięć obecnie przygotowywanych w Polsce może zostać zrealizowanych  w ramach formuły partnerstwa publiczno – prywatnego. To niewątpliwie sukces ubiegłorocznej ustawy z „Pakietu Szejnfelda”, która poprzez wyeliminowanie zbędnych obciążeń administracyjnych oraz likwidację biurokratycznych ograniczeń tchnęła „nowe życie” w tę formę współpracy między podmiotami publicznymi i prywatnymi.

Według dostępnych danych, już w samym 2009 roku, a więc pierwszym roku obowiązywania nowej ustawy, podmioty publiczne zgłosiły 41 projekty do realizacji w formule partnerstwa publiczno – prywatnego. Ostatecznie zaakceptowano 34 projekty, co powinno zostać uznane za dobry wynik, zwarzywszy na fakt, że nowe rozwiązania wymagają czasu, aby przełożyć się na konkretne działania w praktyce. Twórca nowej ustawy, były wiceminister gospodarki, poseł Adam Szejnfeld od samego początku był pełen optymizmu wobec potencjału samorządów w wykorzystywaniu nowych instrumentów. – Wiedziałem, że przygotowaliśmy bardzo dobrą i potrzebną ustawę. Byłem jednak przekonany, że potrzebny będzie długi czas, aby administracja publiczna, a szczególnie samorządowcy, przekonali się do nowych możliwości. Cieszę się, że już w pierwszym roku obowiązywania ustawy mieliśmy dziesiątki projektów PPP. Były to bardzo ciekawe przedsięwzięcia z różnych dziedzin. Z biegiem czasu wierzę, że będzie ich coraz więcej. Bieżący rok, 2010, też nie jest najlepszym dla podejmowania takich inicjatyw. Mam na myśli wybory samorządowe. Mimo to zgłoszono kolejne kilkadziesiąt projektów. Jestem przekonany, że po wyborach, od przyszłego roku,  zacznie się większy ruch w tego rodzaju przedsięwzięciach. Władze centralne jednak oraz organizacje pozarządowe powinny z większym natężeniem i determinacją promować nową formułę i wspierać realizację zadań przy jej wykorzystaniu. Potrzebne jest dodatkowe ppp, tj. promocja, promocja, promocja – komentuje poseł Adam Szejnfeld.

Słowa te znalazły odzwierciedlenie w praktyce. Samorządy od samego początku funkcjonowania nowych przepisów o PPP stały się głównym „beneficjentem” tych rozwiązań. Oczywiście na wymierne rezultaty realizowanych, a tym bardziej dopiero planowanych przedsięwzięć, będzie trzeba  poczekać, gdyż są one bardzo czasochłonne. Samo jednak duże zainteresowanie PPP jest już satysfakcjonujące – uważa Adam Szejnfeld.

Rok bieżący, rok 2010 pod względem ilości zgłoszonych przedsięwzięć PPP, powinien być jeszcze bardziej korzystny, niż rok 2009. Jak wynika z danych prezentowanych w Biuletynie Zamówień Publicznych oraz Tenders European Daily, tylko w pierwszym półroczu 2010 polskie samorządy zgłosiły już kolejne 38 projekty w ramach partnerstwa publiczno – prywatnego.

Obecnie w Polsce łącznie przygotowywanych jest już ponad 220 przedsięwzięć, do których realizacji rozważana jest formuła PPP lub jej odmiana w postaci koncesji na roboty budowlane lub usługi. Najbardziej aktywne w tym zakresie są: Mazowsze, Wielkopolska i Śląsk. Natomiast, jeżeli chodzi o ośrodki miejskie zainteresowane formułą PPP to szczególną aktywnością wykazują się: Poznań, Warszawa i Kraków. Z kolei jeśli chodzi o sektory gospodarki, które w Polsce cieszą się największym zainteresowaniem w kontekście wykorzystania PPP i koncesji to przede wszystkim są to: infrastruktura sportowo-rekreacyjna, szeroko rozumiana infrastruktura związana z transportem (drogi, autostrady, parkingi) oraz ochrona zdrowia i rewitalizacja.

Mimo tak znacznego zainteresowania ideą partnerstwa publiczno – prywatnego, konieczne są inicjatywy promujące PPP. Kampanię informacyjną na ten temat prowadzi Ministerstwo Gospodarki. Pod auspicjami resortu organizowane są konferencje, seminaria, a także warsztaty skupiające się na tej tematyce. Także nie do przecenienia jest rola organizacji pozarządowej, jaką jest Centrum Promocji Partnerstwa Publiczno – Prywatnego, które upowszechnia tę formę współpracy. Konieczne są jednak kolejne inicjatywy w tym względzie oraz działania nie tylko upowszechniające ale także wspierające PPP. Potrzebny jest także „przykład z góry”, np. inicjatywa PPP podjęta bezpośrednio przez rząd – uważa poseł Adam Szejnfeld, który swego czasu zaproponował, aby w formule PPP wybudować siedzibę Polskiej Agencji Rozwoju Przedsiębiorczości (PARP). Zamiast płacić miliony czynszu najmu, można by stworzyć dla tej bardzo ważnej instytucji siedzibę z prawdziwego zdarzenia bez angażowania wielkich środków publicznych – mówi poseł Adam Szejnfeld.

****

W załączeniu prezentujemy raport Centrum PPP dotyczący bieżącego poziomu realizacji przedsięwzięć partnerstwa publiczno – prywatnego w Polsce. Więcej informacji na temat PPP można znaleźć również na stronach internetowych www.mg.gov.pl oraz www.centrum-ppp.pl, www.szejnfeld.pl.

Krzysztof Andrzejczak

asystent posła Adama Szejnfelda

www.szejnfeld.pl

Projekty PPP w Polsce

Do 31 sierpnia wszystko było jasne, poukładane, gruntownie przedstawione przez niezliczonych historyków. Wiedzieliśmy, kto i jaką odegrał rolę w Solidarności i kto przyczynił się do powstania iskry, która później rozpaliła Polskę oraz całą Europę Środkowo-Wschodnią. Wiedzieliśmy, do czasu, kiedy w 30 rocznicę Porozumień Sierpniowych głos zabrał Jarosław Kaczyński.

Minimalizując rolę takich ikon ówczesnej opozycji jak Bronisław Geremek czy Tadeusz Mazowiecki i przerysowując znaczenie, jakie odegrał jego brat Lech Kaczyński, prezes PiS-u próbuje na nowo pisać historię i ramię w ramię z NSZZ Solidarność dokonuje zamachu na naszą pamięć. Czyni tym krzywdę nie tylko pamięci po swoim bracie, ale także niszczy resztki estymy, jakimi wciąż cieszy się „Solidarność”.

Nikt już chyba się nie łudzi, że dzisiejsze oblicze tego związku oddaje dziedzictwo wspaniałego ruchu sprzed trzydziestu lat. Dzisiaj NSZZ „Solidarność” stała się polityczną przybudówką Prawa i Sprawiedliwości i bez cienia wstydu angażuje się w politykę krajową. Zamiast wywiązywać się ze swoich celów statutowych, inwestuje swą energię w projekty Jarosława Kaczyńskiego. Szkoda, że czyni to, czerpiąc z wizerunku pięknego ruchu stworzonego na szczytnych ideałach. Cóz, doszło do tego, że dzisiejsza „Solidarność” z ówczesną ma wspólną już jedynie nazwę.

Rola, jaką związkowi przydzielił Jarosław Kaczyński, jest jasno zdefiniowana. „Solidarność” ma być pięścią PiS-u, pociskiem skierowanym w rząd i PO, a w przyszłości także innych przeciwników politycznych. Część komentatorów porównuje związek do pseudokibiców, którzy przy każdym meczu ulubionej drużyny ruszają pijani w miasto, by dać po gębie komu popadnie. Jednak „kibole” nie są akceptowani przez swoje kluby, podczas gdy PiS nie tylko akceptuje działania swoich agresywnych związkowców, ale wydaje się, ze je także inicjuje oraz aktywnie wspiera. Wkrótce zapewne znowu wyśle autokary pełne dyszących nienawiścią związkowców na ulice Warszawy, by za pomocą petard i palących się opon prezentowali swoje sympatie polityczne.

Przywitanie, jakie związkowcy zgotowali premierowi, było haniebne. Zaproszenie kogokolwiek, tylko po to, by go wygwizdać i obrażać jest niebywałym przykładem braku jakichkolwiek zasad. To zachowanie, które świadczy o zapaści moralnej. Co ciekawe, ci sami związkowcy bez najmniejszych oporów wyciągają do tak przez siebie znienawidzonego rządu ręce po pieniądze na obchody swoich rocznic!

Przeciw dzisiejszemu obliczu „Solidarności” i bzdurom wygadywanym przez coraz bardziej tracącego kontakt z rzeczywistością Jarosława Kaczyńskiego nieoczekiwanie zaprotestowała bohaterka sierpniowych wydarzeń – Henryka Krzywonos. Z miejsca trafiła tym samym na długą listę prezesa PiS-u, ludzi którzy są zdrajcami, kłamcami i pomagierami obcych służb. Cóż, pani Krzywonos nie będzie tam samotna i znajdzie się wśród takich nazwisk jak Władysław Bartoszewski, Bronisław Geremek, Jacek Kuroń, Marek Konrad, Andrzej Wajda. Te nazwiska jednak, jakby na przekór Kaczyńskiemu, społeczeństwo uparło się uznawać za wybitne.

Szkoda Solidarności, szkoda idei, historii, szkoda przyszłości Solidarności. Demontaż historycznego wizerunku „Solidarności” może być jednak powstrzymany, ale tylko przez same kierownictwo związku. Powinno ono definitywnie odciąć się od polityki, Jarosława Kaczyńskiego i IV RP, a zająć się celami statutowymi, w tym przede wszystkim obroną praw pracowniczych i społecznych. Nikomu na tym nie powinno bardziej zależeć od samych związkowców.

Adam Szejnfeld

www.szejnfeld.pl

Poseł Adam Szejnfeld wziął udział w uroczystościach otwarcia nowego, nowoczesnego pawilonu Międzynarodowych Tragów Poznańskich. Poznań i nasze Międzynarodowe Targi Poznańskie są centrum nie tylko międzynarodowego handlu, ale i promocji polskiego biznesu. To wartość, która służy stolicy Wielkopolski i naszemu regionowi, ale i całej Polsce – uważa poseł Adam Szejnfeld. Wśród zaproszonych gości na uroczystości byli obecni także m.in. Eugeniusz Grzeszczak, sekretarz stanu w Kancelarii Prezesa Rady Ministrów, Piotr Florek, wojewoda wielkopolski, Wojciech Jankowiak, wicemarszałek województwa, Tomasz Kaiser, wiceprezydent Poznania. Uroczystość miała miejsce w dniu 4 września br. w Poznaniu.

Nowy pawilon Międzynarodowych Targów Poznańskich liczy 3.600 m2 powierzchni wystawienniczej, a nowy kompleks będzie miał łącznie 11 tys. m2. Koszt całości inwestycji zamknął się w kwocie ok. 25 mln zł. To tylko pierwszy etap rozbudowy terenów targowych. Spółka MTP rozpoczęła bowiem już kolejną inwestycję – budowę Centrum Targowego i nowego Centrum Kongresowego. Będzie ono zorganizowane na powierzchni 15.000 m2, co spowoduje, że będzie to największe centrum kongresowe w Polsce.

Andrzej Byrt, prezes MTP, przedstawił gościom nie tylko sięgającą 1920 roku historię targów, ale także zaprezentował plany Zarządu MTP na kolejne 10 lat inwestycji. Tereny poznańskich targów już dzisiaj powodują, że spółka liczy się nie tylko w Europie ale i na świecie, lecz realizowane inwestycje (reinwestowane jest 80% zysków) jeszcze bardziej mają umocnić jej pozycję konkurencyjną wśród czołowych spółek targowych świata.
Na koniec imprezy goście targowi mogli porozmawiać o gospodarce, przemyśle i handlu ale także oddać się uczcie duchowej. Przyczynkiem do tego był koncert światowej sławy pianisty Leszka Możdżera. Dźwięki utworów Chopina grane w jazzowych interpretacjach porwały ponad tysięczną widownię.

Antoni Kolasa

Dyrektor Biura Poselskiego Posła Adama Szejnfelda

Adam Szejnfeld, poseł PO Okręgu Pilskiego Wielkopolski w dniu 4 września br. wziął udział w uroczystościach jubileuszu XX-lecia samorządu terytorialnego, jakie odbyły się w Wolsztynie. Uroczystości połączono z otwarciem i oddaniem do użytku po rewitalizacji  wolsztyńskiego Rynku.

Jako byłemu samorządowcowi, radnemu i burmistrzowi, w sposób szczególny miło mi jest podsumowywać dokonania wielkopolskich gmin. Minione dwadzieścia lat bowiem, to okres ciągłego, pięknego rozwoju naszych małych ojczyzn. Aż strach pomyśleć, jak dzisiaj wyglądałaby Polska, gdyby nie przeprowadzono reformy samorządowej w 1990 roku. Podobnie, trudno sobie wyobrazić, jak wyglądałby nasz kraj, gdybyśmy pięć lat temu nie wybrali integracji z Unią Europejską. Dzisiaj bowiem świetnie wykorzystujemy siłę synergii aktywności polskich samorządowców oraz środków finansowych krajowych i europejskich dla naszego rozwoju. Dobre efekty tych działań widać na każdym kroku, także tu w Wolsztynie  – mówił wielkopolski poseł. 

Na uroczystościach w Pałacu w Wolsztynie burmistrz Wolsztyna zaprezentował rys historyczny przemian społeczno-gospodarczych miasta i gminy Wolsztyn. Specjalnymi dyplomami uhonorowano także zasłużonych dla gminy działaczy i pracowników samorządowych. 

Uroczystym i niezwykle przejmującym akcentem była wizyta posła Adama Szejnfelda oraz wojewody Piotra Florka w domu pierwszego niekomunistycznego burmistrza Wolsztyna. Dzisiaj 96-letni pan Jan Woś, gdy zostawał w 1990 roku burmistrzem miał 76 lat. To był swojego rodzaju rekord w skali kraju. Człowiek znany z zasług dla Wolsztyna, żołnierz ZWZ, ps. „Jarosz”, „Warta” oraz AK, działacz podziemia, kilkakrotnie skazany na krę śmierci przez NKWD, został uhonorowany przez wojewodę Krzyżem Zasługi nadanym przez Prezydenta RP.

Antoni Kolasa

Dyrektor Biura Poselskiego Posła Adam Szejnfelda

Rada Ministrów przyjęła projekt ustawy o wdrożeniu niektórych przepisów Unii Europejskiej w zakresie równego traktowania, przedłożony przez pełnomocnika rządu do spraw równego traktowania.
W projekcie ustawy wdrożono przepisy dyrektyw unijnych, które mówią o zasadzie równego traktowania w poszczególnych obszarach życia społecznego. Chodzi o równe traktowanie bez względu na płeć, rasę, pochodzenie etniczne, narodowość, wyznanie, religię, światopogląd, niepełnosprawność, wiek oraz orientację seksualną. Projekt ustawy dokonuje wyłącznie implementacji dyrektyw unijnych i tylko w tym zakresie proponuje przeniesienie rozwiązań do polskiego porządku prawnego. W projekcie ustawy przyjęto definicje następujących zjawisk: dyskryminacji bezpośredniej, dyskryminacji pośredniej, molestowania, molestowania seksualnego oraz nierównego traktowania. Zgodnie z projektem ustawy, zakazane będzie nierówne traktowanie osób fizycznych ze względu na płeć, rasę, pochodzenie etniczne lub narodowość w zakresie:

• dostępu i warunków korzystania z zabezpieczenia społecznego, usług (w tym mieszkaniowych), rzeczy oraz nabywania praw lub energii oferowanych publicznie,
• dostępu do opieki zdrowotnej, oświaty i szkolnictwa wyższego.
Zabronione będzie nierówne traktowanie osób fizycznych spowodowane płcią, rasą, pochodzeniem etnicznym lub narodowością, religią, wyznaniem, światopoglądem, niepełnosprawnością, wiekiem lub orientację seksualną w odniesieniu do:

• podejmowania kształcenia zawodowego (dokształcania, doskonalenia, przekwalifikowania  oraz praktyk zawodowych),
• podejmowania i wykonywania działalności gospodarczej lub zawodowej, w tym w szczególności w ramach stosunku pracy lub na podstawie umowy cywilnoprawnej,
• przystępowania i działalności w związkach zawodowych, organizacjach pracodawców i samorządach zawodowych, w tym także w korzystaniu z uprawnień przysługującym ich członkom,
• dostępu i korzystaniu ze wszystkich instrumentów rynku pracy i usług oferowanych przez odpowiednie instytucje oraz przez podmioty działające na rzecz zatrudnienia, rozwoju zasobów ludzkich i przeciwdziałaniu bezrobociu.
Należy podkreślić, że w sytuacjach wyjątkowych związanych z podejmowaniem środków na rzecz utrzymania w państwie bezpieczeństwa i porządku, ochrony zdrowia, wolności i praw innych osób nie będą stosowane reguły dotyczące zasady równego traktowania z powodu religii, wyznania, światopoglądu, niepełnosprawności, wieku lub orientacji seksualnej.  W przypadkach naruszenia zasady równego traktowania poszkodowanemu będzie przysługiwało prawo do odszkodowania. Ponadto w sprawach tych będą miały zastosowanie przepisy Kodeksu cywilnego. Wprowadzono odmienne zasady dotyczące ciężaru dowodu. Podmiot, który zarzuca nierówne traktowanie został zobowiązany do uprawdopodobnienia faktu tego naruszenia. Natomiast podmiot, któremu zarzucono naruszenie zasady równego traktowania będzie zobowiązany wykazać, że nie dopuścił się do jej naruszenia. Jest to ważne w przypadkach oskarżenia o molestowanie czy molestowanie seksualne, udowodnienie winy w tych przypadkach jest z reguły bardzo trudne lub niemożliwe. Przepisy nie będą miały zastosowania do życia prywatnego i rodzinnego oraz do treści zawartych w środkach masowego przekazu i w ogłoszeniach. Ponadto przepisy dotyczące odmiennego traktowania ze względu na płeć nie będą obowiązywać m.in. w stosunku do usług edukacyjnych, gdyż w niektórych jednostkach edukacyjnych możliwe jest nauczanie wyłącznie przez przedstawicieli jednej płci. Nie będą również miały zastosowania w przypadku, gdy rodzaj i warunki wykonywania danej działalności zawodowej lub charakter świadczonych usług mógłby prowadzić do zakłóceń w funkcjonowaniu danego obszaru życia społecznego czy gospodarczego.  Zgodnie z projektem ustawy, zadania związane z wykonywaniem i przestrzeganiem zasady nierównego traktowania będzie wykonywać rzecznik praw obywatelskich oraz pełnomocnik rządu do spraw równego traktowania. Pełnomocnik będzie przedstawiać Radzie Ministrów krajowy program działań na rzecz równego traktowania, w którym zostaną określone cele i priorytety jego działań w tym obszarze.

Biuro Poselskie posła Adama Szejnfelda informuje, iż Ministerstwo Sportu i Turystki mając na uwadze promowanie wśród dzieci i młodzieży sportowej aktywności, zasad fair play oraz aktywizację lokalnych społeczności, organizuje wraz ze Szkolnym Związkiem Sportowym Turniej Orlika o Puchar Premiera Donalda Tuska. Akcja skierowana jest do samorządów, na terenie których znajdują się kompleksy sportowe wybudowane w ramach programu „Moje Boisko-Orlik 2012”.

Turniej odbędzie się w dniach 10 września – 23 października 2010 roku na czterech szczeblach rozgrywkowych:

• 10.09-20.2009 – eliminacje gminne, lokalne turnieje na Orlikach
• 21.09-01.2010 – eliminacje wojewódzkie (turnieje na wybranych Orlikach)
• 05.10-17.2010 – finały wojewódzkie
• 20.10-23.2010 – finał ogólnopolski w Warszawie

Turniej będzie organizowany oddzielnie dla drużyn dziewcząt i chłopców, w dwóch kategoriach wiekowych:

• 10-11 lat (roczniki 1999-2000)
• 12-13 lat (roczniki 1997-1998)

W turnieju mogą uczestniczyć reprezentacje szkół lub klas, drużyny Uczniowskich Klubów Sportowych, jak również tzw. „dzikie drużyny” (z dorosłym opiekunem).

Antoni Kolasa

Dyrektor Biura Posła Adama Szejnfelda

Działania rządu adresowane do nauczycieli, wolno, ale w sposób do tej pory niespotykanie konsekwentny zwiększają płace polskich nauczycieli wzmacniając status tego społecznie ważnego zawodu. 

Rząd sukcesywnie podnosi wynagrodzenia dla nauczycieli. W 2008 r. w budżecie państwa zapisano wzrost wynagrodzeń na poziomie 10 proc. Także w 2009 r. wszystkim nauczycielom, bez względu na stopień awansu zawodowego, pensje wzrosły o 5 proc. w styczniu i ponownie o 5 proc. we wrześniu. Od 1 września 2010 r. wynagrodzenie nauczycieli wzrosło o kolejne 7 proc. Po tej podwyżce, przeciętne wynagrodzenie nauczycieli we wrześniu 2010 r. jest wyższe o 30 proc. od wynagrodzenia z roku 2007, a najmłodsi stażem nauczyciele otrzymują wyższe wynagrodzenie o prawie 60 proc.

Obok wzrostu płac, zachowana została część przywilejów emerytalnych dla pedagogów z długim stażem. Wprowadzone zostało przejściowe rozwiązanie dotyczące wcześniejszych emerytur dla nauczycieli. Zgodnie z ustawą o nauczycielskich świadczeniach kompensacyjnych, od 1 lipca 2009 r. nauczyciele, wychowawcy i inni pracownicy pedagogiczni mogą zakończyć swoją aktywność zawodową wcześniej niż w wieku emerytalnym, tj. przed ukończeniem 60 lat życia – kobiety i 65 lat życia – mężczyźni.

Do ukończenia wieku emerytalnego, nauczyciele z długim stażem (30-letni staż pracy, w tym 20 lat pracy nauczycielskiej) mogą otrzymywać z budżetu państwa świadczenia kompensacyjne, w wysokości odpowiadającej emeryturom pomostowym przysługującym pracownikom zatrudnionym w szczególnych warunkach lub wykonującym prace o szczególnym charakterze.

Antoni Kolasa

Dyrektor Biura Poselskiego Posła Adama Szejnfelda

- Jest wystarczająco dużo do zrobienia w Polsce, żeby każdy z was mógł napisać scenariusz swojego życia z happy endem, żeby być pozytywnym bohaterem codzienności, a nie dramatów, których nie brakowało naszemu pokoleniu. Chcielibyśmy byście wy – uczniowie – nie musieli być w swoim życiu, w swojej przyszłości, bohaterami dramatycznymi czy tragicznymi – powiedział w środę premier Donald Tusk podczas inauguracji roku szkolnego w I Liceum Ogólnokształcącym w Gdańsku.

Premier stremowany

 
Premier Donald Tusk przyznał przed uczniami i gronem pedagogicznym gdańskiej Jedynki, że czuje się nieco stremowany. Szef rządu sam jest bowiem absolwentem tego liceum, podczas spotkania z nauczycielami i młodzieżą mówił: – Jestem trochę stremowany, bo dawno nie byłem na tym dziedzińcu. Odnajduję w pamięci różne zdarzenia, nie wszystkim wypada się chwalić, bo byłoby to bardzo niepedagogiczne. Ja tu na tym boisku udowodniłem po raz pierwszy, że mam jako taki talent piłkarski, tu się po raz pierwszy na serio zakochałem. Do dzisiaj śni mi się też matura z matematyki, sam nie wiem jak ją zdałem. Właściwie to wiem, ale też nie powinienem o tym głośno mówić – wspominał premier.

 
Wspomnienie historii

 
Donald Tusk przypomniał jednego z absolwentów szkoły Arkadiusza Rybickiego, posła PO, który zginął w katastrofie pod Smoleńskiem. Rybicki uczestniczył w strajku w Stoczni Gdańskiej w sierpniu 1980 r.; był współwykonawcą tablicy z 21 postulatami zgłoszonymi przez strajkujących. “To postać dramatyczna, piękna, ale też niepomnikowa za życia. On, gdy kończył Jedynkę, wtedy miał tak naprawdę sławę pierwszego hippisa w Trójmieście. Jego życie pokazuje, że można kapitalnie połączyć to, co jest radością życia, to, co jest brakiem pokory, to, co bywa taką alternatywnością wobec obowiązków i dojść do takiego momentu, który czyni z człowieka bohatera” – ocenił Tusk.
Odniósł się także do Solidarności. “Ludzie mojego pokolenia i trochę starsi kłócą się niepotrzebnie być może na ten temat, ale wasze pokolenie powinno – jak sądzę – myśleć o solidarności w zupełnie innym wymiarze, o tej solidarności nakierowanej na przyszłość. To jest solidarność między pokoleniami, to jest solidarność np. z waszym środowiskiem, być solidarnym z wszystkimi ludźmi, z Ziemią jako miejscem, na którym wszyscy mieszkamy. To wyzwanie w sam raz dla waszego pokolenia” – powiedział premier.
Nauczyciele sensowniej wynagradzani

 
Szef rządu zaapelował też o solidarność między uczniami a nauczycielami. “Powinniście być wobec siebie wyrozumiali. Nauczyciele wobec uczniów, ale także uczniowie wobec nauczycieli” – dodał. Szef rządu zadeklarował, że zrobi wszystko, by wynagrodzenia nauczycieli “były sensowniejsze” i coraz wyższe. Jak podkreślał, bycie nauczycielem w Polsce oznacza ciężką i ciągle “tak sobie płatną” pracę. “Póki ten zawód nie będzie opłacany tak, jak wszyscy sobie marzymy, to przynajmniej wy tu nawzajem sobie pomagajcie w szkole, a ja zrobię wszystko, by rok po roku – tak, jak się umówiliśmy kilka lat temu – te płace dla nauczycieli były sensowniejsze i coraz wyższe” – mówił.
Premier przyznał, że “różni spece od ekonomii” namawiali go, by ze względu na konieczność oszczędności zatrzymać podwyżki dla nauczycieli. Ale – jak podkreślił – uznał, że “słowo dane nauczycielom jest zobowiązaniem nie tylko wobec nich, ale wobec przyszłości, solidarnego myślenia o przyszłości wszystkich Polaków”. “W tej sprawie nie ustąpię” – zapowiedział Tusk. “Wiem, że to ciągle mało, ale mam nadzieję, że mnie dobrze rozumiecie i że będziemy konsekwentnie do tego 2012 roku zmierzali, żeby te 50 proc. więcej (…) wynagrodzenia dla nauczycieli trafiło” – mówił. “Zasłużyliście na wiele, wiele więcej, ale tyle dzisiaj możemy dla was zrobić” – powiedział premier.

 
We wrześniu nauczyciele otrzymają jedyną w tym roku podwyżkę o 7 proc. (w latach poprzednich podwyżki były dwa razy w roku – wiosną i jesienią); od września wysokość minimalnego wynagrodzenia zasadniczego nauczycieli, w zależności od ich stopnia awansu zawodowego, wzrośnie od 133 zł do 182 zł brutto. Negocjacje między związkowcami a stroną rządową na temat podwyżek dla nauczycieli w 2011 r., rozpoczęte w lipcu, jeszcze się nie zakończyły. Na ostatnim sierpniowym spotkaniu strona rządowa podtrzymała propozycję, by podwyżka była tak, jak w tym roku, tylko jedna – o 7 proc. we wrześniu

Idea i pamięć o tamtej Solidarności jest dużo ważniejsza niż spór i polityczne zaangażowanie dzisiejszego związku zawodowego – powiedział premier Donald Tusk na konferencji prasowej we wtorek. „Spodziewałem się mniej więcej takiego przyjęcia na zjeździe Solidarności, włos mi z głowy nie spadł” – mówił odpowiadając na pytania dziennikarzy.

Szef rządu odniósł się do reakcji na jego wystąpienie na wczorajszym zjeździe, które spotkało się z gwizdami i okrzykami części obecnych w hali widowiskowej w Gdyni.

Premier nie zgadza się z taką oceną tych zdarzeń, że miały one „charakter dramatyczny czy jakiejś katastrofy”. „Czym jest dzisiejszy związek zawodowy Solidarność dobrze wiemy, ta zażyłość i ta polityczna przyjaźń między dzisiejszą Solidarnością a PiS-em jest dla wszystkich oczywista, nie jest to ani pierwszy, ani piąty, ani dziesiąty przykład tego” – mówił szef rządu.

„Proszę mi też wierzyć, niespecjalnie czuję się urażony reakcją tych którzy gwizdali i krzyczeli, bo to też jest moja praca i muszę być gotowy na tego typu reakcje, tym bardziej że usłyszałem tam też wiele ciepłych słów od wielu działaczy Solidarności” – powiedział.

Zdaniem Tuska, obecnie brakuje atmosfery tamtej Solidarności. „Ani na sutych obiadach u biskupa, ani na zjazdach Solidarności, ani w dymie palonych opon, ja nie odnajduję tamtego nastroju” – mówił.

„A i tak ja nie spocznę dopóki nie przekonam ludzi, że warto, jako główną lekcję tamtej Solidarności, kultywować to co było w nas dobre i to co nas łączyło. Nawet jeśli jeszcze nieraz ktoś zagwiżdże albo nieraz ktoś wygłosi bardzo agresywne przemówienie, ja zawsze bardzo chętnie otworzę ramiona i go uściskam, jeśli tylko trochę mu ta złość minie” – zadeklarował.

“Na szczęście takich ludzi którzy mają dosyć takiego ostrego konfliktu i chcieliby patrzeć do przodu, jest w Polsce moim zdaniem mniej niż tych takich zajadłych, którzy wczoraj byli tacy głośni” – ocenił.

Szef rządu powiedział również, że nie uda się doprowadzić do tego by pamięć o Solidarności była czczona na całym świecie, nie tylko w Polsce, jeżeli sami nie potrafimy jej uczcić. „Ktoś kto sobie wyobraża, że świat będzie pamiętał o Solidarności, jeśli w Polsce się będzie przekreślało Lecha Wałęsę, to jest w błędzie. Nie ma mitu Solidarności szanowanego i żywego w światowej i europejskiej opinii publicznej bez Lecha Wałęsy. Jeśli nadal będą ludzie, środowiska, instytucje zajmowały się głównie oczernianiem Lecha Wałęsy czy innych bohaterów Sierpnia 80-ego roku, to będziemy gorzkie żniwo tego zbierali długie, długie lata” – powiedział.

Premier był pytany o apel przywódców historycznej Solidarności, którzy zwrócili się we wtorek do władz państwowych o wzięcie odpowiedzialności za organizację obchodów Sierpnia’80. “Od dwudziestu lat rocznice służą do zabijania tradycji i pamięci o tamtych czasach” – napisali w oświadczeniu m.in. Bogdan Borusewicz, Bogdan Lis i Lech Wałęsa.

“Bardzo chętnie wezmę na siebie współodpowiedzialność za to, aby obchody świat państwowych, narodowych były organizowane nie przez jakąś opcję polityczną, czy jakąś jedną organizację, w dodatku tak nacechowaną mocno polityką i sporem politycznym” – zadeklarował we wtorek premier.

Jak podkreślił, “z całą pewnością święto 31 sierpnia (rocznica podpisania Porozumień Sierpniowych) powinno być świętem ogólnonarodowym, a nie organizowanym przeciw komuś, przez którąś ze stron sporu”.

“Oczywiście jest pytanie, czy wszyscy zaakceptują taką sytuację, w której państwo podjęłoby się takiego wysiłku” – dodał premier. W tym kontekście przypomniał obchody 25. rocznicy pierwszych wolnych wyborów 4 czerwca 1989 r. “Ja wówczas podjąłem próbę izolowania tej agresji, czy tego konfliktu, od święta, tym bardziej, że udało się wówczas nadać temu świętu wymiar międzynarodowy i to na bardzo dużą skalę” – powiedział Tusk.

Zadeklarował, że bardzo zależy mu na tym, “aby ci, którzy powinni w czasie tego święta (rocznicy Sierpnia’80) zadbać wspólnie z władzami o to, by przebiegało ono godnie, zaakceptowali taki punkt widzenia”.

Gdzieś w cieniu żenujących przepychanek o krzyż, tablice i pomniki minął tysięczny dzień funkcjonowania rządu Donalda Tuska. Chociażby sam fakt trwałości tego gabinetu jest ewenementem, bo na niestabilnej, polskiej scenie politycznej ta sztuka udała się wcześniej tylko raz – rządowi Jerzego Buzka. Obecny gabinet obejmował władzę w kraju targanym gorączką po nieudanej koalicji PiS-LPR-Samoobrona i od razu zaczął gruntowną przebudowę Polski. Pierwsze efekty tych zmian były widoczne już po paru miesiącach, dziś możemy mówić o trzech bardzo udanych latach, podczas których udało się zrobić bardzo wiele.

Co prawda skromność jest cnotą, ale nie sposób przejść obojętnie obok zarzutów opozycji o brak osiągnięć obecnego gabinetu. Trzeba naprawdę nie mieć dobrej woli, by nie dostrzec ogromu zmian, które zachodzą w naszym kraju. To obecnemu rządowi udało się znieść przymusowy pobór do wojska i wprowadzić armię zawodową, która dzięki pełnej profesjonalizacji może skuteczniej chronić Polskę. Ruszył pobór do Narodowych Sił Rezerwowych. Z roku na rok rosną nakłady na modernizację armii – w 2009 roku wyniosą 5,2 mld zł. Realizując nasze obietnice wyborcze, wycofaliśmy naszych żołnierzy z Iraku.

Zmian w armii nie widać na co dzień, ale każdy chyba zauważył, że Polska stała się inwestycją budowlaną na wielką skalę. Budujemy na potęgę autostrady, nowe drogi, stadiony, porty lotnicze i dworce kolejowe. To wszystko dzięki uproszczeniu prawa zamówień publicznych oraz prawa środowiskowego, a także przyjęciu specustawy drogowej. Sukces ten nie byłby możliwy bez przyśpieszenia pozyskiwania funduszy unijnych. Pod tym względem wyprzedzamy nawet Niemców i Hiszpanów i tylko w tym roku chcemy pozyskać 27 mld euro.

Od samego początku gabinet Donalda Tuska szczególną uwagę poświęcał finansom państwa. Dzięki trudnej, ale niezbędnej reformie emerytur pomostowych budżet w ciągu kolejnych 3 lat zaoszczędzi 18,8 mld zł. Emerytura pomostowa nadal należy się osobom, które pracują w trudnych warunkach. Kolejne fundusze udało się pozyskać z procesu prywatyzacji. W 2010 roku z prywatyzacji budżet zostanie zasilony kwotą aż 25 mld zł. Jednocześnie wyznaczyliśmy 26 spółek strategicznych, na które chcemy zachować wpływ.

Od 2007 r. konsekwentnie odbudowujemy pozycję Polski w Europie i Świecie. Z roli nieprzewidywalnego partnera staliśmy się ważnymi i cenionymi uczestnikami rozmów o przyszłości Unii Europejskiej i NATO. Nasza pozycja uległa znaczącemu wzmocnieniu dzięki skutecznej walce z kryzysem gospodarczym – jako jedyni w całej UE mieliśmy w 2009 r. wzrost gospodarczy. Dzisiaj nawet największe państwa naszego kontynentu uczą się od Polski jak gospodarować finansami.

Roztropna polityka zagraniczna przynosi bezprecedensowe rezultaty. Wystarczy wspomnieć tu wybór J. Buzka na przewodniczącego PE oraz J. Lewandowskiego na Komisarza ds. budżetu. Skutecznie bronimy polskich interesów w Brukseli czego dowodem są udane negocjacje dot. pakietu klimatyczno – energetycznego, zablokowania protekcjonizmu oraz pozyskania pieniędzy na inwestycje w energetykę.

Lista innych sukcesów Polski w ostatnich trzech latach jest długa: Orliki, reforma systemu nauki, zwiększenie wynagrodzeń w budżetówce (m.in. dla nauczycieli, pielęgniarek, młodych lekarzy, sędziów, prokuratorów), rozdzielenie funkcji Prokuratora Generalnego i Ministra Sprawiedliwości, uruchomienie e-sądów, zwiększenie płacy minimalnej, przyjęcie nowej ustawy zwalczającej przemoc domową i wiele, wiele innych. Dla minie oczywiście ważną sprawą jest uchwalenie przez Sejm dziesiątek ustaw progospodarczych i probiznesowych, na czele z ustawami „Pakietu na rzecz przedsiębiorczości”, którego byłem autorem. Nie czasu jednak na świętowanie, bo przed Polską jeszcze wiele wyzwań. Dzięki codziennej, sumiennej pracy rządu, posłów i wszystkich obywateli Polska staje się silnym i nowoczesnym państwem, z którego możemy być dumni.

Adam Szejnfeld

www.szejnfeld.pl