Komentarze do: Myślę więc nie palę

Autor: barbara

barbara — Sun, 14 Oct 2012 13:35:00 +0000

Nigdy nie palilam papierosow . Ludzie ktorzy oala to wedlug mnie malo co licza sie z innymi. Koszmar jak widze kobiete na ulicy idoca z papierosem i to zaciagajaca sie!!!!!!!!!! a tym co pala papierosy zycze wiele zdrowia i oszczednosci w kieszeni.Barbara Bartel Autorka i Prowadzaca pogram goraca rozmowa tygodnia w RADIO CHICAGO.

Autor: Marek

Marek — Mon, 08 Oct 2012 08:55:01 +0000

Sam paliłem ponad 30 sztuk dziennie w latach ‘90 i moje zdenerwowanie podczas pobytów/częstych/ na Litwie,gdzie już wtedy obowiązywał zakaz palenia,poza wydzielonymi palarniami w lokalach gastronomicznych,po pęknięciu tętniaka paraliżu,cofnęła mi się chęć na papierosa,ale nie stałem się walczącym antynikotynistą,toleruję dym ,i nie propaguję swoim przykładem niebezpieczeństwa palenia…

Autor: Kurde

Kurde — Sun, 07 Oct 2012 17:53:56 +0000

Paliłam przez kilkanaście lat. Nie próbowałam “rzucać”, bo stwierdziłam, że przyjdzie taki czas, kiedy po prostu przestanę palić. Oczywiście przyszedł ten czas i po prostu przestałam palić. Natychmiast, bez szykowania się, bez gum z nikotyną, elektrycznych papierosów, plasterków, gadania o tym, rozpamiętywania i podniecania się tematem rzucania palenia. Jednakże zgadzam się z Panem, że najbardziej dotkliwe i budzące bunt palaczy jest spychanie ich na zupełny margines, patrzenie na nich jak na niedorozwiniętych umysłowo i przeganianie ich z miejsca na miejsce. Jednakże w tym buncie i złości, który towarzyszył mi przy paleniu papierosa na dworze przy minus 15 stopniach, usłyszałam jedno zdanie, które mną wstrząsnęło. Otóż szło to mniej więcej tak: my jesteśmy jeszcze z tymi papierosami zrośnięci. Ale za 50 lat zostaną zlikwidowane i dzieci naszych dzieci będą słuchać opowieści o nich jak teraz my słuchamy opowieści o tym jak kiedyś rtęcią czy innym świństwem ludzi leczyli. Coś w tym jest. Nie ma się co bronić. Trzeba rzucić, a jeżeli ktoś nie rzuci, to dać mu spokój… palacze wyginą jak dinozaury, jest to tylko kwestią czasu. Tym optymistycznym akcentem, pozostaję z wyrazami szacunku. KKW