Uprzywilejowany kierowca znacznie przekraczający prędkość mija kolejne skrzyżowania na czerwonym świetle. Pędzi jak oszalały nawet w nocy. Na każdym kroku łamie przepisy ruchu drogowego. Zatrzymany odpowiada jednak na stawiane zarzuty: Mam do tego prawo! Czy słusznie? Hym… to zależy od sytuacji, gdyż nawet kierowca uprzywilejowanego pojazdu musi się trzymać obowiązujących przepisów.

Czy 18 proc. wyborców uprzywilejowało Prawo i Sprawiedliwość do tego stopnia, że bez względu na sytuację partia ta może łamać prawo konstytucyjne oraz naruszać zasady państwa demokratycznego? Większość rządząca bowiem, podobnie, jak wspomniany kierowca pojazdu uprzywilejowanego, pędzi przez Polskę nocą nawet bez ostrzegawczych syren i świateł.  Zmienia kierunki jazdy nie sygnalizując tego innym użytkownikom ruchu. Pędzi po autostradzie pod prąd, a potem mknie przez chodniki i ścieżki rowerowe w sobie tylko znanym kierunku. Zajeżdża drogę innym pojazdom, demoluje przystanki i w końcu parkując na miejscu dla inwalidów odpiera zarzuty: Mamy prawo! Wygraliśmy wybory!

W retoryce Prawa i Sprawiedliwości, partii puchnącej od buty i zachłyśniętej pychą po wyborczym zwycięstwie, nie ma miejsca na słowo „odpowiedzialność”. O pojęciach typu „wyrozumiałość”, „życzliwość”, „uprzejmość”, „szacunek”, „dialog”… należy chyba już zupełnie zapomnieć. Czy jednak zdobycie władzy, nawet jednopartyjnie, oznacza brak konieczności oglądania się na zdanie innych? Czy taka sytuacja daje zwycięzcom bezgraniczne prawo do decydowania o wszystkim i wszystkich i to bez względu na obowiązujące przepisy prawa oraz zasady ustrojowe? Wydaje się, że jest to pytanie jedynie retoryczne.

Niestety, minęły zaledwie miesiące od wyborów prezydenckich i tygodnie od wyborów parlamentarnych, a już za obecną politykę partii Jarosława Kaczyńskiego musimy się nie tylko wstydzić, ale i płacić wysoką cenę.  Polska stała się pierwszym w historii krajem, wobec którego Komisja Europejska wszczęła procedurę ochrony praworządności. Podobnie, w związku z łamaniem zasad demokracji, odbyła się w Parlamencie Europejskim debata nad sytuacją w naszym kraju. Dołączyliśmy tym samym do oskarżanych o to samo Węgier, a polska premier, podobnie jak Victor Orban, musiała tłumaczyć się ze swoich działań w Strasburgu.

Od ćwierćwiecza wszyscy bardzo ciężko pracujemy, by skończyć ze złymi stereotypami opisującymi Polskę i Polaków.  Budujemy na świecie nowy obraz demokratycznego państwa o dobrze rozwijającej się gospodarce i wykształconych obywatelach. Udało się. Zaczęliśmy liczyć się na międzynarodowej arenie. Skuteczna obrona polskiej gospodarki przed skutkami światowego kryzysu i recesji w Europie, stała się kolejnym milowym kamieniem na drodze nowego postrzegania Polski. Później było już tylko lepiej. W Globalnym Indeksie Konkurencyjności skoczyliśmy o 12 pozycji, w Indeksie Wolności Gospodarczej o 41, a w rankingu Doing Business Banku Światowego aż o 50 miejsc. To wszystko udało się osiągnąć zaledwie w ciągu 8 lat! Dzięki wspólnej pracy nadrobiliśmy dziesięciolecia zaniedbań i chyba pierwszy raz w nasz historii zaczęliśmy być cenieni – i na Wschodzie, i na Zachodzie.

Niestety, wystarczyły niespełna trzy miesiące działalności rządów Prawa i Sprawiedliwości, byśmy to wszystko zaczęli tracić. Cóż, dom buduje się długo, lecz spalić go można niemalże w jednej chwili. Podobnie jest z dobrym wizerunkiem… Dla naszych zagranicznych partnerów Polska, wcześniej stabilny i wiarygodny partner gotowy do konstruktywnego rozwiązywania trudnych problemów, stała się nagle enfant terrible Unii Europejskiej.

Adam Szejnfeld

Poseł do Parlamentu Europejskiego

www.szejnfeld.pl

www.kobiecastronazycia.pl

Poseł Adam Szejnfeld wziął udział w dzisiejszej denacie sejmowej na temat Informacji Ministra Spraw Zagranicznych o założeniach polskiej polityki zagranicznej w 2012 roku. W swoim wystąpieniu poseł Szejnfeld skupił się na sprawach związanych z gospodarką i przedsiębiorczością. Poniżej prezentujemy państwu skrót zawierający kilka cytatów z wystąpienia posła Adama Szejnfelda, przewodniczącego sejmowej Komisji Skarbu Państwa, wiceministra gospodarki w latach 2007 – 2009.

Wzrost Produktu Krajowego Brutto.

Polska gospodarka na tle kryzysu w Europie i na świecie cechowała się do tej pory wyjątkową stabilnością. W najbardziej kryzysowym 2009 r. Polska, jako jedyny kraj Unii Europejskiej, miała dodatni wzrost PKB, a w 2010r. była trzecią najszybciej rozwijającą się gospodarką UE. Natomiast w roku 2011 polski wzrost PKB (4,3%) był dwukrotnie wyższy, niż średnia unijna.

Bezpośrednie Inwestycje Zagraniczne

Dla oceny wiarygodności politycznej i ekonomicznej kraju papierkiem lakmusowym zawsze są „Bezpośrednie Inwestycje Zagraniczne”. Należy więc w tym miejscu przyznać, że również w tej dziedzinie Polska pozytywnie prezentuje się na tle Europy i świata. Wzrost napływu BIZ bowiem do Polski w 2011 r. w stosunku do 2010 r. wyniósł aż 46,7%, i był 2,75 razy wyższy niż średnia światowa (17%), dwukrotnie wyższy niż średnia europejska (22,8%) i prawie 1,5 razy wyższy, niż średnia UE (31,9%). Biorąc pod uwagę skumulowaną wartość BIZ Polska jest największym odbiorcą tej formy kapitału w całym regionie Europy Środkowo-Wschodniej. Potwierdzeniem wysokiej pozycji Polski na światowym rynku BIZ jest też 6. miejsce w rankingu państw najbardziej atrakcyjnych dla Bezpośrednich Inwestycji Zagranicznych na świecie – za Chinami a przed Niemcami (World Investment Report 2011).

Export

Podobnie dobrze, jak w BIZ-e wyglądają dane polskiego eksportu. Rok 2011 przyniósł rekordowy wzrost eksportu, który osiągnął wartość 135,8 mld EUR i był wyższy o 12,8% (tj. o ok. 15,4 mld EUR) niż w roku poprzedzającym. Tym samym, eksport stał się głównym czynnikiem napędzającym polską gospodarkę, dominując nad konsumpcją krajową.  Także poprzednie lata wskazują na bardzo dobrą sytuację w tym zakresie, mianowicie: rok 2007 – wartość eksportu wyniosła 101,8 mld EUR, 2008 – 116,2 mld EUR, 2009 – 98,2 mld EUR, a w roku 2010 – 120,4 mld EUR.

Współpraca międzyresortowa

Na godne zaznaczenie zasługuje również współpraca Ministerstwa Spraw Zagranicznych z innymi resortami w imię wspólnych interesów Rzeczypospolitej za granicą. Warto w tym miejscu wspomnieć choćby o współpracy z Ministerstwem Środowiska w zakresie negocjacji paktu klimatycznego, by naprawić złą sytuację powstałą w 2007 roku po rządach Prawa i Sprawiedliwości. Istotne są też działania MSZ wespół z Ministerstwem Finansów w zakresie negocjowania umów bilateralnych, na przykład w zakresie unikania podwójnego opodatkowania, czy z Ministerstwem Gospodarki w zakresie wsparcia polskich firm w udziale w wystawach i targach za granicą.

Akwizycje polskich firm za granicą

Trwający od dawna okres spowolnienia aktywności w gospodarce światowej, w tym europejskiej, powinien zostać wykorzystany do zintensyfikowania aktywności biznesowej polskich przedsiębiorców za granicą, w tym do przejęć firm zagranicznych przez polskie przedsiębiorstwa. Niezbędnym więc elementem w procesie budowy tej międzynarodowej obecności polskich przedsiębiorstw jest wsparcie ze strony rządu i administracji oraz dyplomacji ekonomicznej. Wsparcie informacyjne, wsparcie w samoorganizacji firm i ich zrzeszeń, interwencje w przypadkach dyskryminacji lub naruszania praw, wsparcie kluczowych transakcji handlowych lub projektów inwestycyjnych, są ważne ale mogą już być niewystarczające. Potrzebne są, oprócz tego także, dalsze działania w zakresie ogólnej promocji naszego kraju, a w tym szczególnie promocji polskiej gospodarki, polskich firm oraz polskich produktów i usług. Najtrudniejsze w realizacji przez samych przedsiębiorców są jednak polskie bezpośrednie inwestycje zagraniczne, szczególnie na rynkach pozaeuropejskich. W tym zakresie, panie Ministrze, polscy przedsiębiorcy liczą na wsparcie państwa w sposób szczególny.

Przykład Prezydenta RP

Minister Spraw Zagranicznych i podlegle mu służby często udowadniają, że rozumieją potrzeby polskich przedsiębiorców i wychodzą im naprzeciw. Znakomitym jednak w tym zakresie wzorem jest aktywność Pana Prezydenta Bronisława Komorowskiego. Jako przykład można podać ostatnią wizytę pana Prezydenta w CHRL, która została zdominowana przez problematykę dwustronnej współpracy gospodarczej. Odzwierciedleniem tego faktu była także liczna grupa (ok. 100 osób) przedstawicieli polskich przedsiębiorstw, która towarzyszyła delegacji oficjalnej Prezydenta. Należy uznać takie zasady za bardzo pożądane i godne rekomendacji w działaniu na przyszłość również w aktywności ministrów polskiego rządu.

Wiele jest czynników tworzących nasze gospodarcze dokonania – uważa poseł Szejnfeld – z których powinniśmy być dumni. Pamiętać jednak należy, iż w katalogu tym są również działania Ministerstwa Spraw Zagranicznych i całego rządu budującego wiarygodność Polski na arenie międzynarodowej oraz realizującego instrumenty wsparcia polskich przedsiębiorców za granicą. Działania te powinny być kontynuowane i rozwijane – zakończył poseł Adam Szejnfeld.

Marta Łasak

asystentka posła Adama Szejnfelda

www.szejnfeld.pl

www.kobiecastronazycia.pl

Szanowni Państwo,

Przed nami zakończenie roku kalendarzowego. Był on niezwykle ważny dla polskich przedsiębiorców. Jednak to dopiero przyszły rok może okazać się decydujący dla polskich firm. W związku z tym mam przyjemność zaprosić Państwa do udziału w ostatniej w tym roku konferencji, która odbędzie się w gmachu Sejmu 20 grudnia 2012 r.

Tematem konferencji, którą współorganizuje z PKPP Lewiatan będą „Słabe i mocne strony sektora MSP w Polsce. Szanse i zagrożenia rozwojowe.”

W załączeniu znajduje się zaproszenie wraz z programem i kartą zgłoszeniową.

msp_2011_wawa

Licząc na spotkanie 20 grudnia, łączę wyrazy szacunku

Adam Szejnfeld

Poseł na Sejm RP

Bloomberg Businessweek Polska

Cezary Szymanek rozmawia z posłem Adamem Szejnfeldem

- Adam Szejnfeld, wersja „VII kadencja” to…

Poseł, przewodniczący Komisji Skarbu Państwa.

- Tylko? Nie ciągnie do rządu?

…

- Kto teraz będzie deregulował gospodarkę? O ile w ogóle…

…premier wspomniał o tym w expose.

- Nie zauważyłem.

Tak, ten proces będzie kontynuowany. Premier jako przykład dał deregulację w zakresie wymiaru sprawiedliwości zapowiadając skrócenie procesów o jedną trzecią. Wspomniał również o uwolnieniu inwestycji, poprzez skrócenie procesu uzyskiwania pozwolenia na budowę do 60 lub 100 dni w zależności od wielkości przedsięwzięcia.

- Jaka będzie różnica między dużą a mniejszą inwestycją?

To jest jeszcze do określenia. Ale nawet gdyby przyjąć tylko próg 100 dni, to i tak będzie to rekord. Obecnie bowiem średnia wynosi pół roku, a w ponad połowie miast czeka się na pozwolenie na budowę nawet ponad rok.

- Ale to pikuś w porównaniu z potrzebami.

Nie, ponieważ to tylko wybrane przykłady. Natomiast, co dla mnie istotne, padła również inna bardzo ważna deklaracja, mianowicie o zmianie systemu stanowienia prawa. Wcześniej wspomniane deklaracje pana Premiera mnie bardzo cieszą, ale szczególnie ta. Od dawna bowiem twierdzę, iż bez systemowej, kompleksowej reformy systemu nie poradzimy sobie z naprawą polskiego prawa. Nawet gdy będziemy codziennie coś zmieniać na lepsze, poprawiać, usuwać, to i tak gdzie indziej w to miejsce będzie powstawał nowy, często zły przepis. Obecny system funkcjonuje bowiem jak mityczna hydra. Dopóki nie zabijemy potwora, głowy będą cały czas odrastać.

- A jak zabić hydrę?

Moim zdaniem należy zmienić przepisy ustawowe a na pewno regulaminy prac rządu oraz Sejmu w punktach dotyczących procesu stanowienia prawa. Celem powinno być spowolnienie procesu legislacyjnego, wzmocnienie podmiotowości partnerów społecznych oraz prawne uniemożliwienie wielokrotnego nowelizowania, często w tym samym czasie, tej samej ustawy przez różne podmioty, niezależnie od siebie. Ponadto ustawy, które będą w przyszłości powstawały nie powinny, najogólniej mówiąc, pogarszać sytuacji obywateli. W przeciwnym razie nie powinny znaleźć się w Dzienniku Ustaw.

- Ktoś będzie musiał to oceniać. Kolejny urząd lub pełnomocnik?

System powinien być tak skonstruowany, aby do tego nie dopuszczać. Nie jest konieczny specjalny „cenzor” legislacyjny, ale nie chcę wchodzić tu w szczegóły mojej koncepcji. Na pewno należałoby także ulepszyć zasady tworzenia OSR do ustaw, czyli ocenę skutków regulacji. Byłbym też za tym, aby obowiązek ich opracowania leżał po stronie wszystkich podmiotów mających prawo inicjatywy ustawodawczej. Należałoby również wyeliminować możliwość swobodnego zmieniania ustaw rządowych w sejmie. Kolokwialnie mówiąc „dokonywania wrzutek”…

- …słynne „lub czasopisma”…

…właśnie. Często to one powodują, że później jest uchwalany bubel. To wszystko jednak i tak nie ustrzegłoby nas od zwiększania reglamentacji i biurokracji. Jestem więc zdecydowanym zwolennikiem wprowadzenia wreszcie w Polsce nowego, nowoczesnego instrumentu, mianowicie OKR – ocenę kosztów regulacji dla obywatela. Nie pytajmy się non stop ile coś będzie kosztować państwo, policzmy w końcu także potencjalne obciążenia dla obywateli, dla przedsiębiorców. Jeśli będą musieli w związku z nową ustawą ponosić większe koszty, to projekt powinien otrzymywać negatywną rekomendację. Najlepiej, jeśli trafiałby w takiej sytuacji do kosza.

- I powstanie komitet oceniający, a zasiadać w nim będą przedsiębiorcy. Akurat…

I znów błąd w myśleniu. W Polsce ciągle i zawsze chciałoby się zaraz powoływać jakieś zespoły, komitety, organy, urzędy… Nie. System powinien być tak skonstruowany, by automatycznie generował rozstrzygnięcie.

- Możemy być w tym zakresie forpocztą?

Tak. Na pewno tak, ale koncepcja powinna być kompleksowa. Dlatego to, co już powiedziałem, uzupełniłbym wprowadzeniem mechanizmu redukcji kosztów i innych obciążeń obywateli, w tym przedsiębiorców. Powinno się to odbywać na podstawie przyjętych przez rząd strategii. Mogłyby one mieć charakter krótko-, średnio- oraz długookresowy. Załóżmy, że stosowanie jakiegoś obecnie obowiązującego przepisu kosztuje 100 złotych. Gdyby rząd przyjął w strategii obniżenie kosztów biurokratycznych, na przykład o 10%, to żaden projekt podnoszący te koszty nie mógłby być w czasie obowiązywania strategii przyjęty. Równocześnie natomiast musiałoby być wdrożone zadanie takich zmian przepisów, by osiągnąć cel obniżenia kosztów oddziaływania prawa na obywateli i przedsiębiorców. Tak, czy inaczej w swoim finale skutkiem byłoby osiągnięcie zmniejszenia w określonym czasie naszego przykładowego kosztu o 10 zł.

- Znowu się Pan rozmarzył… a może na dobry początek zamawiać po prostu ustawy u specjalistów. W kancelariach prawnych…

Dotyka pan kolejnego czułego punktu. Jest coraz więcej dziedzin, gdzie bez specjalistycznej wiedzy polityk może sobie nie poradzić. Dojrzeliśmy już z naszą demokracją do chwili, by wysokiej klasy specjaliści wspomagali aparat państwa w stanowieniu prawa. Szkoda pieniędzy na zatrudnianie ich na stałe, należy więc poważnie rozważyć włączanie do poszczególnych projektów osób z wiedzą z zewnątrz. Realizacja wykonania takiego zadania odbywałaby się na podstawie umowy zlecenia lub umowy o dzieło, oczywiście poprzedzonego przetargiem publicznym. Ja jestem za.

- A propos wiedzy, szef Komisji Skarbu Państwa słyszał przed expose o zamachu na jedno ze sreber rodowych?

KGHM? Oczywiście, że nie. I nie mówmy o zamachu. Wręcz przeciwnie, zasoby naturalne są własnością państwa, więc państwo, jako właściciel, powinno czerpać więcej zysków z posiadanych przez siebie bogactw naturalnych.

- Bo idzie gaz łupkowy?

Tak, to jest dobry moment, by przeanalizować i ujednolicić prawo w tej kwestii. Również z punktu widzenia przedsiębiorstw, bo wtedy nie będzie konieczności aż takiego sięgania do ich kieszeni po dywidendę.

- Czasy takie, że nie mogę sobie wyobrazić ministra Rostowskiego, który odpuści spółkom SP wypłatę dywidendy.

Każdy akcjonariusz, prywatny czy państwowy, ma prawo do korzystania z prawa do dywidendy.

- Miedzy „korzystać a drenować” jest zasadnicza różnica.

Jestem przeciwnikiem drenażu, bo to działanie o skutku pozytywnym jedynie w okresie krótkoterminowym dla właściciela, ale jednocześnie złym dla firmy, zwłaszcza w dłuższym okresie czasu. Natomiast jeśli mówimy o wyciąganiu ręki akcjonariusza po środki powyżej pułapu gwarantującego spółce bezpieczeństwo finansowe oraz możliwość realizacji planów inwestycyjnych, to jest to normalna działalność biznesowa.

- Ale zarząd nie będzie miał wiele do powiedzenia w starciu z ministrami, jeśli ci powiedzą „oddajcie wszystko”…

…to nie jest tak…

- …nie? Przecież ten zarząd  ma do wyboru dwie drogi: albo odda wszystkie pieniądze, bo budżet w potrzebie; albo zostanie odwołany.

Jest to myślenie zakładające z góry złą wolę albo brak wiedzy po stronie występujących w interesie państwa. Ludzie w rządzie natomiast, w ministerstwach, to wysokiej klasy specjaliści. Wiedzą gdzie są granice działań politycznych wobec konieczności osiągania efektów ekonomicznych. Muszą znać i przestrzegać norm prawa i zasad ekonomii.

- …gadanie.

No nie. Zapomina pan jeszcze o nadzorze właścicielskim akcjonariatu i zachowaniach  rynków. W przypadku irracjonalnego drenażu spółki mielibyśmy natychmiastową reakcję giełdy. Kto sobie na to pozwoli?…

- Jak długo jeszcze w spółkach skarbu państwa będzie tyle państwa ile jest teraz?

Jesteśmy daleko za półmetkiem procesu prywatyzacji i patrząc na ostatnie cztery lata mam poczucie, że ten dynamiczny proces będzie nadal konsekwentnie kontynuowany.

- Nie pytam o plankton, a o grube ryby.

W tych spółkach skarb państwa jest już w zasadzie tylko jednym z wielu udziałowców.

- Ale zwykle tym najważniejszym i najwięcej mogącym.

Zawsze będą spółki, w których biorąc pod uwagę bezpieczeństwo państwa skarb sprzedając większość udziałów zachowa władztwo nad nimi.

- Nazwy proszę.

Bez nazw proszę (śmiech). Na ten problem należy patrzeć i owszem indywidualnie, choć pewne zasady mogą mieć charakter sektorowy, czy branżowy. Na przykład z punktu widzenia bezpieczeństwa energetycznego kraju, państwo powinno mieć władzę w spółkach przesyłowych. Ale w innych sektorach moim zdaniem świętych krów być nie powinno.

- Orlen i Lotos w pełni prywatne?

Nie odpowiem na tak postawione pytanie. Ten sektor niewątpliwie ma swoją, jak bym to ujął,  specyficzną wrażliwość. Ale generalnie, w sektorze paliwowym proces prywatyzacji powinien być kontynuowany.

- Narodowe czempiony widzi Pan na horyzoncie?

Mierzmy siły na zamiary.

- Jesteśmy za maluczcy?

Czempionaty światowe, to chyba mrzonka, regionalne być może, ale nieliczne i raczej słabe wobec konkurencji. Krajowe, owszem, ale cóż komu po krajowym czempionie, poza problemem ze zmonopolizowaniem rynku?…

– A idea repolonizacji banków?

To interesująca koncepcja ale pod warunkiem osadzenia jej w realiach ekonomicznych, a nie politycznych.

- A póki co, to tylko polityczna mrzonka?

Do repolonizacji musielibyśmy mieć olbrzymi, rodzimy kapitał, który mógłby zostać zainwestowany bez szkody dla dotychczasowej jego działalności. Musiałyby więc to być działania czysto komercyjne. Jestem przeciwny bowiem sytuacjom, w których to politycy mieliby w jakiś sposób wpływać na procesy zmian własnościowych w poważnych instytucjach finansowych.

- A na przykład zaangażowanie się połączonych sił PKO BP i PZU?

Ja nie mam nic przeciwko, by firmy samodzielnie, widząc w tym swój komercyjny interes, podejmowały decyzje o inwestycjach, zakupach, konsolidacjach, czy przejęciach.

- A jeśli prezesi obu spółek przyszliby do polityków: „mamy plan przejęcie z zagranicznych rąk takiego a takiego banku, pomóżcie”. To co wtedy?

Czasy ręcznego sterowania dawno już minęły. Każda spółka powinna działać mając na uwadze przede wszystkim kryteria ekonomiczne i swoją biznesową przyszłość. Zresztą tego rodzaju decyzje są obarczone nie tylko odpowiedzialnością korporacyjną i finansową ale i karną. Muszą więc je samodzielnie podejmować w imieniu swoich spółek i na ich ryzyko osoby nimi zarządzający, a nie politycy z zewnątrz. Sama natomiast idea, jeśli byłaby traktowana komercyjnie a nie polityczne, nie wywołuje we mnie żadnych oporów.

- A jaka będzie przyszłość Komitetu Nominacyjnego?

To był pomysł rządowy i rząd powinien się jeszcze raz nad nim pochylić.

- Nic nie stoi na przeszkodzie żeby to był również pomysł poselski.

W Sejmie kontrowersje nie ustąpiły, więc to jednak nie Sejmu a rządu sprawa. Na szczęście tu nie jest konieczny żaden pośpiech. System doboru kadr poprzez konkursy w spółkach stworzony przez pana ministra Grada działa i jest dobry. Dowodem niech będzie znacznie mniejszy poziom krytyki za upolitycznienie spółek Skarbu Państwa…

- …mógłbym sypać przykładami z rękawa. Wracając do Komitetu…

…powinniśmy spojrzeć na sektor spółek publicznych szerzej. Gdy pada bowiem ten temat, wszystkim od razu przychodzą do głowy wielkie firmy, PZU, PKO, Orlen…, a tymczasem wielka rzesza firm z udziałem publicznym, to spółki z kapitałem samorządów… Być może i w tej sferze nadszedł czas na zmiany.

- …gdzie karty rozdają lokalni działacze partyjni. Skala może i inna, ale mechanizmy te same.

Już nie. Nie tak jak 5-6 lat temu. Ludziom, którym chodzi tylko i wyłącznie o wykorzystywanie polityki do obejmowania funkcji i stanowisk stawiamy odpór. Dość często słyszę w Polsce żale i niezadowolenie z tego powodu kierowane pod adresem Platformy. To najlepszy dowód, że trzymamy z dala politykierów od spółek publicznych. Dlatego mitem można już nazwać pogląd, że spółki skarbu państwa dla wielu ludzi w tym polityków, to jakieś konfitury.

- Skoro konfitury się kończą, to może i słoik już nie będzie potrzebny. Czyli Ministerstwo Skarbu Państwa…

Nie wykluczałbym tego i tu nie chodzi tylko o to, że zmniejsza się liczba spółek ze znaczącym udziałem skarbu państwa, ale też dlatego, że być może i sam rząd będzie  zmieniał swoją strukturę. Mogą powstać nowe ministerstwa, czy też nowe kompetencje mogą trafiać do obecnych resortów. Te natomiast mogłyby przejmować nadzór nad spółkami w zależności od zakresu swoich zadań.  Czas pokaże jaki plany ma premier i rząd.

W Sejmie VII kadencji prace nabierają tempa. 17 listopada 2011 r. zostali wybrani przewodniczący komisji sejmowych. Poseł Adam Szejnfeld stanął na czele jednej z najważniejszych komisji tj. Komisji Skarbu Państwa. Oprócz tego poseł Szejnfeld został członkiem Komisji Innowacyjności i Nowoczesnych Technologii, a także, jak w poprzedniej kadencji, będzie brał udział w pracach Parlamentarnego Zespołu ds. Energetyki.

Dzięki przewodniczeniu w Komisji Skarbu Państwa i działalności w Zespole ds. Energetyki będe mógł wspierać działania rządu w zakresie walki z nadchodzącym kryzysem oraz budowaniem bezpieczeństwa energetycznego kraju. W nadchodzących latach niezwykle ważna będzie bowiem skuteczna i racjonalna prywatyzacja oraz odpowiednie zarządzanie majątkiem naszego kraju. Ważną sprawą jest także innowacyjność oraz nowe technologie, dlatego będę aktywizował się również  Komisji Innowacyjności i Nowoczesnych Technologii. Nadal jednak ważnymi kwestiami dla mnie będą zagadnienia finansów publicznych, przedsiębiorczości oraz deregulacji polskiego prawa - powiedział poseł Adam Szejnfeld.

Marta Łasak

asystentka posła Adama Szejnfelda

www.szejnfeld.pl

www.kobiecastronazycia.pl

Po raz pierwszy w historii polskiego parlamentaryzmu marszałkiem Sejmu została kobieta. Ewa Kopacz, Minister Zdrowia, polityk, lekarz, podczas głosowania uzyskała 300 głosów. Jest to wydarzenie szczególnie ważne, także potwierdzające rosnące znaczenie kobiet w życiu społecznym. Starania Platformy Obywatelskiej o parytety i tym samym o równouprawnienie płci, nie tylko w polityce, ale we wszystkich sferach życia jest konsekwentnie realizowana i przynosi wymierne efekty. Żadna z partii politycznych nie ma w tym zakresie takich osiągnięć, jak Platforma Obywatelska.

Nigdy, w całej historii polskiego parlamentaryzmu marszałkiem Sejmu nie została kobieta. Dzisiejszy precedens pokazuje, że rola kobiet w życiu społecznym jest coraz większa. Wybór Ewy Kopacz na to stanowisko wskazuje, że kobiety zaczynają być traktowane na równi z mężczyznami. Przełamaliśmy kolejną barierę i mam nadzieję, że wskaże to nowy trend, nie tylko w polityce, ale w każdej innej dziedzinie życia, mówił poseł Adam Szejnfeld, który wspiera działania promujące kobiety i jako jedyny polityk prowadzi stronę internetową poświęconą tym zagadnieniom (www.kobiecastronazycia.pl)

Po tym, jak ogłoszono wyniki głosowania, marszałek senior, Józef Zych, przekazał Ewie Kopacz prowadzenie pierwszego posiedzenia Sejmu VII kadencji oraz złożył życzenia, aby była marszałkiem wszystkich posłanek i posłów.

Podczas wyborów parlamentarnych, na listach PO zauważyć można było, że wiele kobiet zajmowało na nich pierwsze miejsca. Po wygranych wyborach, Platforma Obywatelska nadal promuje kobiety, a historyczna decyzja, o powołaniu na Marszalka Sejmu, kobiety, jest tego najlepszym przykładem.

****

Swoimi działaniami poseł Adam Szejnfeld, od ponad 10 lat skutecznie wspiera kobiety w życiu publicznym i politycznym. Od 9 już lat prowadzi stronę internetową wspierającą i promującą kobiety (obecnie strona internetowa została przekształcona w portal o adresie: www.kobiecastronazycia.pl W dniu 30.11.2004 r. w Warszawie w Ministerstwie Gospodarki zorganizował, jako przewodniczący sejmowej Komisji Gospodarki,  pierwszą ogólnopolską konferencję pt. „Kobieta przedsiębiorcza – rola i status kobiet w życiu publicznym nowoczesnego społeczeństwa XXI wieku”. Konferencja ta stała się początkiem cyklu konferencji i spotkań na temat statusu kobiet również i w innych regionach kraju. Kolejną, ogólnopolskiej rangi, konferencję poseł Adam Szejnfeld, już jako sekretarz stanu, zorganizował w dniu 03.06.2009 w Warszawie w Ministerstwie Gospodarki pt. „Unia jest Kobietą”. Poseł Szejnfeld doprowadził także do powołania „Klubów Kobiet” w Pile, Czarnkowie i Nowym Tomyślu oraz wspierał działalność Stowarzyszenia Właścicielek Firm, oddział Polska. Obecnie współpracuje z Europejską Unią Kobiet – Sekcja Polska. W bieżącym roku współorganizował konferencje na temat kobiet, które odbyły się we wrześniu 2011 roku w Czarnkowie i Nowym Tomyślu pod patronatem Pani Prezydentowej Anny Komorowskiej. Dzięki jego działaniom i wsparciu w Okręgu Pilskim pierwszy raz w historii ostatnich dwudziestu lat kobieta została posłanką. Adam Szejnfeld jest także członkiem kapituł konkursów poświeconych kobietom, m.in. „Jestem szefową” organizowany przez KPRM oraz Bizneswoman Roku programu „Sukces Pisany Szminką”, organizowany przez Radio PIN oraz BRE Bank.

Szymon Galikowski

asystent posła Adama Szejnfelda

www.szejnfeld.pl

www.kobiecastronazycia.pl

W dniu 07.11.2011 r.  szef PKW Stefan Jaworski wręczył nowo wybranym posłom zaświadczenie o wyborze. Poseł Adam Szejnfeld odebrał swoje zaświadczeniu już piąty raz, ponieważ VII kadencja Sejmu RP, jest jednocześnie piątą kadencją posła Szejnfelda.

Ostatnie lata pracy i działalności posła Adama Szejnfelda, szefa Okręgu Pilskiego i wiceprzewodniczącego wielkopolskiej PO dały efekty w postaci społecznego poparcia oraz uzyskania 45 764 głosów. Jest to jednocześnie jeden z najlepszych procentowych wyników w Wielkopolsce oraz 9 w Polsce.

Poseł Adam Szejnfeld był posłem III, IV, V oraz VI kadencji.

Marta Łasak

asystentka posła Adama Szejnfelda

Ostatni dzień obrad, podczas setnego posiedzenia Sejmu, był dniem przyjęcia ostatniej ustawy nad którą pracował poseł Adam Szejnfeld, przewodniczący sejmowej Komisji Przyjazne Państwo. Była to ustawa o redukcji niektórych obowiązków obywateli i przedsiębiorców, tzw. ustawa deregulacyjna II.

Ustawa ta jest dobrym końcowym akcentem mojej pracy w obecnej kadencji, ale najbardziej się cieszę, iż spośród prawie 40 ustaw mojego „Pakietu na rzecz przedsiębiorczości” tylko 3 nie zostały uchwalone. To znakomity wynik, jeśli chodzi o legislacje w naszym kraju. Będę starał się o nie walczyć w następnej kadencji. Wszak mam dowody, że warto, np. ustawa o odpowiedzialności urzędniczej, dzięki mojej determinacji i uporowi została uchwalona po 7 latach. Życie więc pokazuje, że nie wolno się poddawać – mówi poseł Adam Szejnfeld.

Druga ustawa deregulacyjna niesie za sobą szereg kolejnych udogodnień dla obywateli, m.in. wydłużenie terminu wykorzystania zaległego urlopu wypoczynkowego pracowników z 31 marca do 30 września roku następnego, zniesienie asymetrii praw i obowiązków obywateli i urzędników w zakresie spraw dotyczących ZUS i KRUS oraz umożliwienie wszystkim zainteresowanym występowania do Ministra Finansów o dokonanie ogólnej interpretacji podatkowej w przypadku stwierdzenia rozbieżności w zakresie  niejednolitego  stosowania prawa podatkowego. Komisja Przyjazne Państwo zaproponowała także, a parlament to przyjął, rozszerzenie projektu ustawy o przedłużenie zwolnienia niektórych podmiotów od akcyzy na węgiel kamienny, węgiel brunatny i koks przeznaczane na cele grzewcze. Wejście w życie tych przepisów utrzyma obowiązujące zasady zmniejszając cenę węgla i koksu, a co za tym idzie także energii elektrycznej.

Szymon Galikowski

asystent posła Adama Szejnfelda

Aktor, piosenkarz czy celebryta? Patrząc na ostatnie występy w mediach niektórych polskich posłów i senatorów można mieć wątpliwości, co tak naprawdę należy do obowiązków parlamentarzystów. Kampania oczywiście rządzi się swoimi prawami, ale na postrzeganie posła nie powinno mieć wpływu to, na jak wielu imprezach się pojawi, ani jak długo i kwieciście na nich przemawia. Jeśli chcemy kogokolwiek, nie tylko parlamentarzystę, poznać bliżej, musimy spojrzeć na niego przez pryzmat jego starań i sukcesów i to przez całe cztery lata kadencji, a nie tylko przez ostatnie cztery tygodnie kampanii. „Po owocach ich poznacie” napisano w Biblii dwa tysiące lat temu i ta prawda się  nie zmieniła. Jak bardzo trywialnie by to nie zabrzmiało, o wartości posła, senatora bądź kandydata na parlamentarzystę, powinna zdecydować jego pracowitość.

Za dwa miesiące wybierzemy ponownie skład polskiego parlamentu, a więc „Reprezentantów Narodu”, jak mówi ustawa. Tych spośród społeczeństwa, którzy będą przez kolejne cztery lata odpowiadać za stan naszej gospodarki, bezpieczeństwa, służby zdrowia i wielu innych obszarów aktywności państwa. To także czas rozliczenia tych, którzy przez ostatnie lata zasiadali w ławach parlamentu – oceny ich troski o to, by zwykłym Polakom żyło się łatwiej.

Podstawowym obowiązkiem posła i senatora jest czynne uczestnictwo w pracach Sejmu lub Senatu oraz Zgromadzenia Narodowego, a także ich organów. Jeśli jednak ktoś ogranicza się do biernego uczestnictwa w tych pracach, posłem nigdy zostać nie powinien. Zresztą nie tylko posłem, ale i senatorem, burmistrzem, radnym i w ogóle politykiem. Brak inicjatyw i niska efektywność wystawiają bowiem nienajlepsze świadectwo, które powinno dać do myślenia wyborcom.

Gdyby ktoś mnie poprosił, abym jednym zdaniem scharakteryzował podstawowy obowiązek każdego posła, odpowiedziałbym, że jest nim być blisko ludzi. To oczywiście nie należy rozumieć zawsze dosłownie, wyłącznie poprzez obecność osobistą. Nasz okręg wyborczy na przykład liczy 11 powiatów, 66 gmin i żyje w nim ok. 800 tys. ludzi, trudno więc byłoby spotykać się z każdym i wszędzie. Ale jednak kontakt osobisty, ten na co dzień jest najważniejszy. Należy bowiem ludzi rozumieć, znać ich potrzeby i pomagać w ich rozwiązywaniu. Pomagać tak bezpośrednio jak i pośrednio, np. poprzez wsparcie samorządów, albo poprzez tworzenie dla nich dobrego prawa.

W niektórych partiach, np. w PiS, w przeszłości, ale teraz będzie niestety ponownie, mieliśmy natomiast kandydatów spoza naszego okręgu, ba nawet spoza Wielkopolski. W żargonie wyborczym nazywa się ich „spadochroniarzami”. Czy taki poseł z Warszawy, albo z innego zakątka Polski może nam w czymś pomóc na co dzień? Ile razy przyjedzie przez 4 lata do naszego okręgu i po co?. Kiedy pozna specyfikę naszych potrzeb i problemów?… Ja tu żyje i pracuję ponad 33 lata, robię dziesiątki tysięcy kilometrów po naszym okręgu i setki spotkań rocznie, więc wiem co mówię.

Wyborców trzeba znać, wyborców nie można się bać – im więcej się z nimi polityk spotyka, tym lepiej. Każda okazja jest dobra, czy to spotkanie na imprezie kulturalnej, zwykły dyżur w biurze poselskim, czy też przypadkowe spotkanie na ulicy. To poseł musi dołożyć starań, by zrozumieć, o jakich problemach mówi jego dyskutant, bez względu na to, czy jest rolnikiem i przedstawia problemy z zakupem nawozów, czy przedsiębiorcą albo księgowym, narzekającym na zawiłości polskiego prawa podatkowego.

Wyborcom także należy się dokładna informacja o pracy posła. Wyznaję zasadę, że cała moja poselska aktywność musi być upubliczniona, tak, by każdy mógł mnie ocenić. Tej zasadzie hołduję nieprzerwanie od początku mojej pracy w Sejmie publikując sprawozdania roczne i całościowe na koniec kadencji. Jednocześnie biuro poselskie informuje media o mojej aktywności, inicjatywach i realizowanych przedsięwzięciach. Prowadzimy w tym celu także stronę internetową www.szejnfeld.pl. Dzięki internetowi, każdy, kto ma  w domu komputer może na bieżąco śledzić moją pracę i aktywność. Jestem przekonany, że wkrótce ten sposób komunikowania stanie się standardem wśród polskich parlamentarzystów, cieszę się jednak, że byłem w tym zakresie jednym z pierwszych polityków w Polsce.

Adam Szejnfeld

Poseł na Sejm RP

www.szejnfeld.pl

Sejm przyjął kolejną ustawę deregulacyjną, ostatecznie dopracowaną i wniesioną pod obrady Wysokiej Izby przez Komisję Przyjazne Państwo. Sprawozdawcą prac był poseł Adam Szejnfeld. Ustawa jest częścią rządowego „Pakietu na rzecz przedsiębiorczości”. Jeszcze nigdy dotąd, po 1989 roku, nie było w naszym kraju tak szeroko zakrojonej akcji naprawiania polskiego prawa gospodarczego oraz prawa dotyczącego wszystkich obywateli. Dzięki uchwalanym ostatnio ustawom ograniczone w Polsce zostaną bariery prawne oraz uciążliwe obowiązki administracyjne, które do tej pory obowiązywały nas wszystkich. Ostatnia ustawa dowodzi, że Platforma Obywatelska i rząd koalicyjny PO-PSL nie realizuje zadań i obietnic tylko i wyłącznie na czas wyborów, ale przez całe cztery lata. Robimy to konsekwentnie i systemowo. Ustawa deregulacyjna II jest kolejnym etapem i kolejnym dowodem na determinację rządu Donalda Tuska w tym zakresie, mówił z poselskiej mównicy poseł Adam Szejnfeld. Ustawa została uchwalona w piątek, 19 sierpnia br.

Pierwsza ustawa deregulacyjna w całości weszła w życie 1 lipca. Wprowadzała ona między innymi składanie w urzędach oświadczeń zamiast zaświadczeń, odpisów i wypisów. Kolejna ustawa niesie za  sobą szereg kolejnych udogodnień dla obywateli.

Ustawa „deregulacyjna II” wprowadza m.in.:

• wydłużenie terminu wykorzystania zaległego urlopu wypoczynkowego pracowników z 31 marca do 30 września roku następnego. Korzyści z tego rozwiązania będzie miał pracownik
i pracodawca.  Pracodawcy umożliwi to lepszą organizację pracy w firmie, a  pracownikowi ułatwi zorganizowanie wypoczynku  wiosennego lub letniego,

• skrócenie terminu przedawnienia należności z tytułu składek do ZUS i KRUS z 10 lat do lat 5. Rozwiązanie to zmniejszy koszty administracyjne ponoszone przez  przedsiębiorców i innych płatników, ale co ważniejsze, wprowadzi symetrię praw i obowiązków pomiędzy państwo
a obywateli (dotychczas bowiem przedawnienie państwa wobec obywateli wynosiło 5 lat ale obywatela wobec państwa aż 10 lat).

• zniesienie obowiązku ogłaszania sprawozdań finansowych w Monitorze Polskim B. Oznacza to, że przedsiębiorcy zwolnieni zostaną z kosztownego  obowiązku publikacji sprawozdania finansowego w tym dzienniku (obecnie  ok. 771 zł brutto za każdą stronę),

• umożliwienie wszystkim zainteresowanym, w tym organizacjom pracodawców i pracobiorców, występowanie do Ministra Finansów o dokonanie ogólnej interpretacji podatkowej.
W przypadku stwierdzenia rozbieżności w zakresie  niejednolitego  stosowania prawa podatkowego przez organy podatkowe i  organy kontroli skarbowej. W przypadku wystąpienia ww. rozbieżności, minister finansów będzie  zobowiązany do wydania ogólnej interpretacji podatkowej. Jeśli jednak  minister finansów stwierdzi, że nie występują rozbieżności dotyczące  niejednolitego stosowania prawa podatkowego przez organy podatkowe i  kontroli skarbowej, a tym samym nie ma podstaw do wydania  interpretacji ogólnej, powinien rzeczowo uzasadnić to wnioskującemu.

• zmianę w zakresie obligatoryjnego ogłaszania sprawozdań w Monitorze Sądowym
i Gospodarczym.

• zmniejszenie częstotliwości przekazywania przez płatników informacji o odprowadzanych składkach do ZUS i NFZ. Nie będą one przekazywane, co miesiąc, ale raz na rok, lub – na  żądanie pracownika – częściej. Obecny comiesięczny pisemny obowiązek informowania pracowników o  odprowadzonych składakach jest szczególnie uciążliwy dla średnich i  dużych firm. Chodzi zwłaszcza o znaczne koszty związane z  przygotowaniem i drukiem formularzy ZUS RMUA,

• skrócenie okresu przechowywania kopii deklaracji rozliczeniowych i raportów imiennych z 10 lat do lat 5. Obowiązek przechowywania dokumentów ubezpieczeniowych przez 10 lat oznaczał uciążliwe i kosztowne obowiązki dla przedsiębiorców i innych  płatników. Skrócenie tego okresu oznacza mniejsze koszty  administracyjne,

• rozszerzenie możliwości składania określonych dokumentacji drogą elektroniczną,

•  obniżenie opłaty skarbowej za wpis do rejestru przedstawicielstw przedsiębiorstw zagranicznych. Opłata zostanie obniżona z 6.713 do 1.000 zł. Jej obecna wysokość jest  nieuzasadniona, zwłaszcza w porównaniu z opłatą za wpis do oddziału  Krajowego Rejestru Sądowego, a ponadto stanowi ona pewne ograniczenie  w tworzeniu przedstawicielstw. Projekt zawiera też inne przepisy  dotyczące prowadzenia działalności gospodarczej w Polsce przez firmy  zagraniczne.

Komisja Przyjazne Państwo zaproponowała także rozszerzenie projektu ustawy o przedłużenie zwolnienia niektórych podmiotów od akcyzy na węgiel kamienny, węgiel brunatny i koks przeznaczane na cele grzewcze. Wejście w życie tych przepisów utrzyma obowiązujące zasady zmniejszając cenę węgla i koksu, a co za tym idzie także energii elektrycznej.

Do podstawowych zmian zaproponowanych w ustawie należą:

1.     zdefiniowanie przedmiotu, momentu powstania obowiązku podatkowego oraz katalogu podmiotów zobowiązanych do zapłaty podatku akcyzowego od wyrobów akcyzowych objętych niniejszą regulacją,

2.     wprowadzenie definicji zarejestrowanego podmiotu węglowego

3.     wprowadzenie katalogu zwolnień ustawowych,

4.     wprowadzenie odpowiednich delegacji ustawowych do wydania koniecznych aktów wykonawczych.

Zarejestrowany podmiot węglowy będzie mógł nabywać węgiel i koks niepodlegający opodatkowaniu. Dopiero jego dostawa na terytorium kraju na rzecz innego podmiotu niebędącego zarejestrowanym podmiotem węglowym, jego wewnątrzwspólnotowe nabycie lub import przez podmiot niebędący zarejestrowanym podmiotem węglowym lub zużycie do celów innych niż zwolnione będzie skutkowało powstaniem obowiązku zapłaty akcyzy.

Status zarejestrowanego podmiotu przysługiwać ma z mocy ustawy (po dokonaniu jedynie rejestracji) podmiotom posiadającym koncesję na wydobywanie kopalin ze złóż oraz które faktycznie prowadzą wydobycie kopalin. Taki sam status mają mieć podmioty posiadające koncesję na wytwarzanie energii, w tym przede wszystkim elektrownie i elektrociepłownie.

Szymon Galikowski

asystent posła Adama Szejnfelda