@Adbodnar #Senat #RzecznikPrawObywatelskich #PrawaCzłowieka #Demokracja #Wolność #senatorSzejnfeld #AdamBodnar

Adam Szejnfeld – Odbiurokratyzowanie prawa – Raport 2008r – 2013r

Rada Ministrów podczas posiedzenia, które odbyło się w dniu 17 września  br. przyjęła informację o skutkach obowiązywania ustawy z 25 marca 2011 r. o zmianie niektórych ustaw związanych z funkcjonowaniem systemu ubezpieczeń społecznych wraz z propozycjami zmian.

Skutki obowiązywania ustawy z 25 marca 2011 r. o zmianie niektórych ustaw związanych z funkcjonowaniem systemu ubezpieczeń społecznych.

Pod koniec 2012 r. do Otwartych Funduszy Emerytalnych (OFE) należało 15,9 mln osób (7,6 mln kobiet i 8,3 mln mężczyzn). Największą liczbę członków miały: ING – 3 010 tys. (udział w rynku 18,9 proc.), Avila – 2 673 tys. (16,8 proc.) i PZU – 2 223 tys. (13,9 proc.). Najmniej ich było w: Pekao – 343 tys. (udział w rynku 2,2 proc.), Warcie – 312 tys. (2,0 proc.) i Polsacie – 301 tys. (1,9 proc.). Na koniec grudnia 2012 r. subkonta w ZUS posiadało 12,66 mln osób, którym otworzono rachunki w OFE, co oznacza, że liczba członków OFE, na których rachunki składka nie była przekazywana przekraczała 3,3 mln (20 proc. ogółu). Na tych subkontach zewidencjonowano 26 856,3 mln zł.

Wprowadzony z początkiem 2012 r. zakaz prowadzenia działalności akwizycyjnej przez Otwarte Fundusze Emerytalne spowodował, że losowanie stało się najważniejszym sposobem pozyskiwania członków przez OFE w przypadku osób rozpoczynających pracę.  Zakaz akwizycji sprawił, że w 2012 r. niewiele ponad 20 proc. ubezpieczonych samodzielnie zdecydowało o przystąpieniu do OFE. Jednocześnie konsekwencją zakazu akwizycji była też zdecydowanie mniejsza liczba osób, które decydowały się na zmianę funduszu. W efekcie przyniosło to ograniczenie wysokich kosztów akwizycji ponoszonych przez Powszechne Towarzystwa Emerytalne (PTE). Obecna skala transferów wskazuje na małe zainteresowanie członków OFE zmianą funduszu.

W 2010 r. ZUS przekazał do OFE ponad 22 mld zł, przy składce na poziomie 7,3 proc. podstawy wymiaru, natomiast w 2012 r., przy jej ograniczeniu do 2,3 proc. podstawy wymiaru, z ZUS do OFE trafiło 8,018 mld zł. W związku ze wzrostem stopy procentowej składki przekazywanej do OFE – do 2,8 proc. –  w 2013 r. planuje się przekazać do funduszy ponad 11 mld zł.

Na koniec 2010 r. aktywa netto OFE wynosiły ponad 221,25 mld zł, pod koniec 2011 r. było to 224,72 mld zł, a w końcu 2012 r. – 269,6 mld zł. Oznacza to, że w 2011 r. wartość aktywów netto OFE wzrosła o 3,47 mld zł, a w 2012 r. prawie o 44,9 mld zł. Jednocześnie od 2001 r. do 2011 r. na rzecz spadkobierców i małżonków członków OFE – fundusze przekazały 845 mln zł z tytułu dziedziczenia.

W początkowym okresie funkcjonowania OFE wysokość opłaty od składki nie była ograniczona ustawowo i w skrajnym przypadku wynosiła nawet 10 proc., a wysokość opłaty za zarządzanie była ograniczona do 0,05 proc. miesięcznie, czyli 0,6 proc. rocznie. W 2004 r. zmieniono system opłat. Wprowadzono górne ograniczenie dla opłaty od składki (na początku 7 proc., docelowo 3,5 proc.) oraz zmieniono sposób naliczania opłaty za zarządzanie na regresywny, czyli im wyższe aktywa, tym niższa procentowa opłata: od 0,54 proc. rocznie do 0,276 proc.

Od początku 2010 r. obniżono do 3,5 proc. opłatę od składki (górna granica) i określono maksymalne wysokości wynagrodzeń za zarządzanie funduszem. Obniżenie opłat było korzystne dla członków OFE i nie obniżyło rentowności PTE.

Obecnie 11 z 13 OFE pobiera najwyższą dopuszczalną opłatę od składki, czyli 3,5 proc., co oznacza, że towarzystwa nie konkurują ze sobą za pośrednictwem cen na oferowaną usługę. Wysoka rentowność PTE i obniżone koszty ich działalności stwarzają możliwości dalszej obniżki opłat.

Z analizy lat 1999-2012 wynika, że fundusze wypracowywały dodatnie wyniki finansowe, z wyjątkiem 2008 r., w którym straty OFE wyniosły 20,5 mld zł i 2011 r., gdy strata osiągnęła 11 mld zł. Jednak osiągane wyniki finansowe były zmienne. Ma to znaczenie dla członków OFE, którym do emerytury zostało niewiele czasu, bo duża zmienność wyników finansowych, przekładająca się na wysokość zgromadzonego kapitału emerytalnego, w efekcie może rzutować na wysokość wypłacanego świadczenia. Również stopy zwrotu uzyskiwane przez OFE były zróżnicowane. Było to ściśle powiązane z sytuacją na rynkach, na których OFE lokowały swoje aktywa, czyli przede wszystkim na rynku instrumentów dłużnych i rynku kapitałowym. W kryzysowym 2008 r. średnia stopa zwrotu miała wartość ujemną i spadła do minus 14,3 proc. W ciągu dwóch następnych lat średnie stopy zwrotu miały wartości dodatnie, aby w 2011 r. znowu osiągnąć minus 4,6 proc.

Inwestycje OFE koncentrują się głównie na krajowych instrumentach dłużnychi udziałowych. Najważniejszym składnikiem aktywów OFE są obligacje skarbowe, chociaż w ostatnich latach zauważono spadek udziału tych instrumentów w portfelu. Nie oznacza to jednak, że OFE pozbywają się obligacji skarbowych, gdyż ich nominalna wartość w portfelu wzrasta. Pod koniec grudnia 2012 r. udział krajowych akcji w portfelu OFE wynosił 34,2 proc., natomiast udział krajowych instrumentów dłużnych w portfelu OFE – 56,1 proc. Istotnym składnikiem portfela OFE są obligacje emitowane przez Bank Gospodarstwa Krajowego. Na koniec 2012 r. ich wartość w portfelach OFE wyniosła 17,8 mld zł. Jednocześnie średnia wartość środków na rachunku OFE pod koniec 2012 r. wyniosła 16 854 zł. Z przeprowadzonych symulacji wynika też, że dla większości osób środki na rachunku
w ZUS byłyby wyższe od średnich wielkości na rachunkach w OFE.

Z danych z końca 2012 r. wynika, że instytucje finansowe (np. zakłady ubezpieczeń, dobrowolne fundusze emerytalne) prowadziły 496 821 Indywidualnych Kont Zabezpieczenia Emerytalnego (to dodatkowe konta istniejące obok Indywidualnych Kont Emerytalnych). Na IKZE zgromadzono 52,8 mln zł.

Propozycje rządu dotyczące zmian w funkcjonowaniu systemu emerytalnego

• Przeniesienie wyrażonych obligacyjnymi zobowiązaniami Skarbu Państwa części uprawnień emerytalnych ubezpieczonych z OFE do ZUS; nastąpi umorzenie obligacji skarbowych przekazanych do ZUS; wprowadzony zakaz inwestowania przez OFE w obligacje skarbowe spowoduje  redukcję długu publicznego w relacji do PKB, co z kolei podniesie wiarygodność Polski na rynkach finansowych i pozytywnie wpłynie na rating.
• Środki z OFE na 10 lat przed osiągnięciem wieku emerytalnego będą stopniowo przenoszone na subkonto w ZUS (tzw. suwak bezpieczeństwa), co spowoduje uniknięcie ryzyka tzw. złej daty; środki przeniesione na subkonto w ZUS będą waloryzowane.
• Składka przekazywana do OFE wyniesie 2,92 proc. wynagrodzenia brutto; zapewni to napływ środków do realnej gospodarki.
• Obywatele sami zdecydują, czy chcą aby ich składki były odprowadzane do OFE czy do ZUS; o uczestnictwie w OFE będą mogły zdecydować także wszystkie osoby, które dopiero rozpoczną karierę zawodową.
• Likwidacja minimalnej stopy zwrotu i zmiana obecnych limitów inwestycyjnych dla OFE; fundusze będą mogły więcej inwestować w realną gospodarkę, oznacza to podniesienie efektywności OFE dzięki konkurowaniu w obszarze inwestowania i uzyskiwania wyższych stóp zwrotu.
• Obniżenie o połowę maksymalnej wysokości opłaty od składki do 1,75 proc. (obecnie jest 3,5 proc.); dzięki temu wzrosną przyszłe emerytury.
• Zmiany w regulacjach dotyczących Indywidualnych Kont Zabezpieczenia Emerytalnego, aby zachęcić ludzi do oszczędzania w tym systemie; przewidziano m.in. wprowadzenie opodatkowania wypłat z IKZE zryczałtowanym podatkiem dochodowym w miejsce obecnie obowiązującego opodatkowania według skali PIT; ma być wprowadzony limit kwotowy wpłat na IKZE, jednakowy dla wszystkich, w wysokości podobnej do obecnie obowiązującego maksymalnego rocznego limitu wpłat na konto IKZE, tj. ok. 4 tys. zł; zostanie rozszerzona oferta produktowa podmiotów prowadzących działalność maklerską o możliwość inwestowania na koncie IKZE we wszystkie oferowane przez Skarb Państwa obligacje detaliczne.

źródło: KPPO

]]> http://www.szejnfeld.pl/index.php/analizy/system-ubezpieczen-spolecznych-informacje/feed/ 0 http://www.szejnfeld.pl/index.php/komunikaty/15417/ http://www.szejnfeld.pl/index.php/komunikaty/15417/#comments Mon, 17 Jun 2013 10:02:48 +0000 admin http://www.szejnfeld.pl/?p=15417

Parlament zakończył pracę nad pierwszym etapem deregulacji zawodów. Poniżej przedstawiam syntetyczny opis zmian w wybranych zawodach.

Deregulacja zawodów – Część 1. – Opis

Adam Szejnfeld

Poseł na Sejm RP

Wstęp: kreatywność, współpraca, „inteligentny rozwój”

Platforma dziś

Pośród nas są dzisiaj zarówno rzecznicy wolności i zmiany, jak też ciągłości i autorytetu, konserwatywni liberałowie i chrześcijańscy demokraci, tradycjonaliści i socjaldemokraci.

Jesteśmy partią otwartą dla wszystkich, którym bliskie są ideały obywatelskiego państwa. Takie państwo nie narzuca obywatelowi przekonań, nie poucza i nie wyklucza nikogo. Takie państwo akceptuje złożoność rzeczywistości, odrzuca radykalizm polityczny i przemoc, broni więc tego, co pozostaje nam najbliższe – spotkania wolności i solidarności pod rządami prawa. Staliśmy się „Nowym Centrum”.

Wyzwania na dziś

Ubiegamy się o następną kadencję, bo wiemy, jak z pożytkiem inwestować w rozwój i pozyskać nowe środki unijne do roku 2020. Wiemy, jak je wspólnie z Wami zagospodarować, by dokończyć budowę silnej Polski i zniwelować dystans dzielący nas od najbogatszych krajów Zachodu (pierwszy etap modernizacji). Drugi etap modernizacji – marzenie o tym, by Polska stała się naprawdę nowoczesna i zamożna – jest w zasięgu naszych możliwości.

Musimy mieć na uwadze, że budujemy i modernizujemy nasz kraj w warunkach najgłębszego kryzysu gospodarczego na świecie od ponad 70 lat. Ubiegamy się o następną kadencję, bo umiemy poprawiać własne i cudze błędy. W czasach kryzysu rządzenie musimy oprzeć na polityce współpracy, dialogu społecznego i solidarności międzypokoleniowej.

„Inteligentny rozwój”

W następnym etapie rządzenia Polską musimy przejść od podnoszenia efektywności i akumulacji kapitału do budowania zamożności w oparciu o innowacje i tworzenie przewagi konkurencyjnej, opartej na wiedzy i kreatywności. Tylko tak dokonamy kolejnego skoku i wejdziemy do pierwszej światowej ligi. Podstawą naszego „inteligentnego rozwoju”, czyli kolejnego etapu rządzenia, będą kreatywność i współpraca.

Kreatywność to nasz narodowy talent i wielka rezerwa, z której musimy w większym stopniu korzystać. Musimy naszą kreatywność obudować nawykiem współpracy, współdziałania dla dobra wspólnoty – tej lokalnej, narodowej i europejskiej.

Będziemy wspierać i rozwijać kreatywność od przedszkola do uniwersytetu, w rodzinnej firmie i wielkim przedsiębiorstwie, w gminie i dużym mieście. Zależy nam na rozwoju i sukcesie wszystkich polskich gmin. Każda z nich ma swoją specyfikę, swoją kreatywność, którą nasze państwo wesprze. Kreatywność to energia młodych i pomysły artystów, to wynalazki inżynierów i przedsiębiorców. Państwo będzie w tych działaniach elastyczne, służebne wobec aspiracji Polaków, wsłuchujące się w ich opinie i krytykę. Umożliwi to m.in. następna perspektywa finansowa z Unii i nasze własne środki: staną się one spoiwem między kreatywnością a współpracą, fundamentem, na którym oprzemy inteligentny rozwój i drugi etap modernizacji Polski.

Cztery płaszczyzny programowe

Innowacyjność i kapitał społeczny

We współczesnym świecie warunkiem inteligentnego rozwoju każdego kraju stały się kreatywność ludzi i innowacyjność gospodarki. W Platformie Obywatelskiej jesteśmy przekonani, że bez dobrze wykształconych i kompetentnych pracowników, innowacyjnych przedsiębiorców, pracujących na najwyższym poziomie naukowców, kreatywnych artystów, architektów, przedstawicieli wszystkich zawodów nie może być mowy o szybkim i trwałym rozwoju Polski.

Musimy stworzyć nowoczesny system edukacji „od przedszkola do pracy zawodowej”, dobre warunki do transferu osiągnięć naukowców do przemysłu, wesprzeć artystów i zwiększyć dostęp do kultury, wreszcie zbudować „Polskę cyfrową”.

Edukacja „od przedszkola do pracy zawodowej”

O przyszłości naszego kraju zdecyduje to, czy będziemy zdolni konkurować wiedzą i umiejętnościami w zmieniającym się świecie, czuć się swobodnie w zglobalizowanej gospodarce. Kluczem do tego jest edukacja – z jednej strony nastawiona na wartości i budowanie tożsamości naszej wspólnoty, z drugiej na najwyższy poziom wiedzy i jej kreatywne wykorzystanie w pracy zespołowej.

Szybkość zmian zachodzących na świecie sprawia, że uczenie się nowych rzeczy trwa praktycznie przez całe życie. Już w tej kadencji zostało zrealizowanych wiele projektów służących zwiększeniu dostępności do edukacji wszystkich szczebli – od podstawowej do wyższej. Zmiany objęły wychowanie przedszkolne, edukację szkolną, szkolnictwo wyższe oraz funkcjonowanie nauki. Zdajemy sobie jednak sprawę, że to dopiero początek budowy najwyższej jakości systemu edukacji.

Dzieci

Chcemy, aby dzieci szybciej podejmowały naukę i rozwijały swoje indywidualne zdolności, wzorem najbardziej rozwiniętych krajów na świecie. Dzięki dobremu połączeniu zabawy z nauką dzieci chętnie wejdą na ścieżkę zdobywania umiejętności i kultury promującej osiągnięcia, co w dorosłym życiu pozwoli im na znalezienie satysfakcjonującej, dobrej pracy.

Studenci

Częścią sukcesu Polski ostatnich lat jest skokowy wzrost liczby absolwentów wyższych uczelni. W następnym etapie modernizacji Polski musimy skoncentrować się na podniesieniu jakości studiów uniwersyteckich i ich dostosowaniu do oczekiwań rynku pracy, tak aby więcej absolwentów mogło szybko znaleźć pracę.

W ostatnich latach już wprowadziliśmy zmiany poprawiające atrakcyjność i jakość kształcenia, ze szczególnym uwzględnieniem kierunków technicznych. Będziemy dalej wzmacniać system wspierania zdolnej młodzieży szkolnej, zwłaszcza z mniej zamożnych rodzin i spoza dużych ośrodków miejskich, w jej dostępie do najlepszych uniwersytetów poprzez system stypendialny i kredytowy.

Uczelnie

Szkolnictwo wyższe w ciągu ostatnich dwudziestu lat przeszło gruntowne zmiany. Zwiększono liczbę uczelni publicznych i wprowadzono niepubliczne formy kształcenia, przez co liczba studentów wzrosła niemal pięciokrotnie. Teraz wdrażamy reformę szkolnictwa wyższego, której efektem ma być podniesienie poziomu naszych uczelni, aby mogły kształcić profesjonalistów dla innowacyjnej gospodarki. Chcemy, aby absolwenci polskich uczelni uzyskiwali wykształcenie i umiejętności lepsze od absolwentów z innych europejskich krajów.

„Od pomysłu do przemysłu” – kultura innowacyjnej przedsiębiorczości

Inteligentny rozwój musi opierać się na nowoczesnych badaniach naukowych i ich szybkiej transmisji do gospodarki. Przeprowadzana obecnie reforma stwarza lepsze warunki do uprawiania nauki na najwyższym poziomie, a także motywuje naukowców do realizacji projektów wdrożeniowych i korzystania ze sprzedaży produktów własnej myśli naukowej i technicznej.

Kluczowe dla sukcesu drugiego etapu modernizacji będzie zwiększenie nakładów na badania i rozwój (B+R). Aby to osiągnąć, państwo musi skuteczniej wykorzystywać niemałe środki na mobilizowanie sektora prywatnego do większych wydatków na badania. Dziś większość wydatków na badania pochodzi z sektora publicznego, podczas gdy w przodujących innowacyjnie krajach to sektor prywatny generuje większość wydatków na badania i rozwój.

Kultura

Polityka kulturalna państwa powinna wzmacniać kapitał społeczny, budując kreatywność, ale także więzi międzyludzkie, wzmacniać sens wspólnoty i poczucia własnej wartości Polek i Polaków. Kapitał ten staje się dzisiaj źródłem realizacji ambicji doganiania przez Polskę krajów Europy Zachodniej.

Pod wpływem dialogu ze środowiskiem ludzi zaangażowanych w rozwój kultury w naszym kraju zainicjowaliśmy proces zmiany jej postrzegania przez elity polityczne. Nie postrzegamy wydatków na kulturę wyłącznie jako formy wspierania naszych artystów. Chcemy budować nowoczesną gospodarkę opartą na wiedzy i wspierać inteligentny wzrost gospodarczy – co zaleca flagowa unijna Strategia 2020 – czas więc uwolnić potencjał drzemiący w branży kultury i branży twórczej.

Przemysł kreatywny wytwarza prawie 3 proc. PKB w UE. W Polsce też może on mieć większy udział w każdym sektorze gospodarki, zaszczepiając kreatywność i innowacyjność. Zaczęliśmy myśleć o kulturze w sposób nowatorski, wzmacniając obecność polskiej kultury i twórczości w świecie, zwłaszcza na europejskich uniwersytetach i w innych instytucjach kulturalnych. W naszej filozofii rządzenia polityka kulturalna państwa stała się jedną z kluczowych strategii rozwoju kraju.

Polska cyfrowa

Kiedy mówimy o inteligentnym rozwoju, nazywając go trzecią falą nowoczesności, wiemy, że największym wyzwaniem jest przejście od działań „analogowych”, papierowych, do cyfrowych. Nie mówimy tutaj jednak o wyzwaniu technologicznym, ale cywilizacyjnym. Bo Polska w 2011 roku jest nierównomiernie rozwiniętym społeczeństwem cyfrowym. Tylko nieco ponad połowa Polaków korzysta z Internetu.

Istnieją ogromne różnice między tymi już włączonymi w społeczeństwo cyfrowe a osobami z niego wykluczonymi. Brak dostępu i niekorzystanie z technologii cyfrowych staje się obecnie takim samym wykluczeniem społecznym jak kiedyś ubóstwo lub brak edukacji. Drugim ważnym aspektem Polski cyfrowej jest wykorzystanie technologii i Internetu przez administrację, aby lepiej służyła obywatelom i gospodarce. Polska cyfrowa musi wspierać kreatywność Polaków poprzez uproszczenie im kontaktów z administracją. Zadania związane z informatyzacją wymagają realizacji w każdym obszarze życia społecznego – w systemie ochrony zdrowia, w sądownictwie, w edukacji i pomocy społecznej.

Kapitał społeczny

Kapitał społeczny to ukryty potencjał ludzi i instytucji, który – opierając się na zaufaniu i zdolności do współpracy – przyczynia się do rozwoju społecznego i gospodarczego kraju. Badania pokazują, że Polacy ufają sobie bardziej niż na początku kadencji obecnego rządu, choć ich zaufanie do instytucji publicznych jest niskie.

Osiągnięcie przez Polskę poziomu krajów najbardziej rozwiniętych wymaga dalszego wzrostu zaufania między obywatelami oraz zaufania do instytucji publicznych. Dlatego w naszych działaniach skoncentrujemy się na usprawnianiu państwa i uczynieniu go przyjaznym obywatelowi. W działaniach tych państwo musi znaleźć sposób na wspieranie organizacji pozarządowych, które w dojrzałych demokracjach pełnią kluczową rolę w podnoszeniu jakości debaty społecznej i dyskusji nad kierunkami rozwoju.

Rodzina i bezpieczeństwo

Bezpieczeństwo energetyczne i środowiskowe

Polityka energetyczna jest dziś kluczowym elementem bezpieczeństwa i rozwoju gospodarczego każdego państwa. Bez nowoczesnej, wydajnej i bezpiecznej energetyki stracimy możliwość współzawodnictwa i wzmacniania naszej pozycji w Europie. Naszym celem jest zabezpieczenie naszych potrzeb w oparciu o zróżnicowane źródła energii, które w każdej, nawet kryzysowej sytuacji zagwarantują Polakom prąd i gaz w ich domach i zakładach pracy.

Celem rządu w minionej kadencji było przede wszystkim uniezależnienie się od dostaw gazu od jednego tylko dostawcy, do czego konieczna jest dywersyfikacja źródeł energii i paliw oraz zróżnicowanie kierunku ich przesyłu. Naszą filozofię można wyrazić krótko: wypełnienie naszych zobowiązań związanych z paktem energetyczno-klimatycznym wynegocjowanym na forum Unii Europejskiej, przy jednoczesnym zadbaniu o specyficzny interes narodowy naszej gospodarki, nadal opartej w dużej mierze na energii pozyskiwanej z węgla.

Olbrzymią szansę w tym zakresie stwarzają zasoby gazu łupkowego, które najprawdopodobniej znajdują się na naszym terytorium. Ich wykorzystanie zwiększy naszą niezależność energetyczną, umożliwi redukcję emisji zanieczyszczeń, a dochody państwa z eksploatacji gazu pomogą zbudować także rezerwę finansową dla przyszłych pokoleń.

Aby osiągnąć nasz cel i wprowadzić w Polsce gospodarkę niskoemisyjną przy jednoczesnym uniknięciu gwałtownego wzrostu cen energii, konieczna jest inteligentna transformacja sektora energetycznego. Musimy zwiększyć jego efektywność, inwestować w nowe technologie oraz rozwijać energię odnawialną. Takie inwestycje będą wspierały rozwój nauki i dawały nowe miejsca pracy.

Bezpieczeństwo strategiczne i obronność

Polityka obronna

Zapewnienie bezpieczeństwa kraju to najważniejsze zadanie rządzących. Będąc pełnoprawnym członkiem najsilniejszego sojuszu wojskowego w historii – NATO – Polska musi w swej polityce obronnej uwzględnić różne zagrożenia. Stąd potrzeba dostosowania naszej armii do nowej rzeczywistości, zwiększenia jej efektywności, co rząd skutecznie realizuje poprzez program jej profesjonalizacji oraz wyposażenia w nowoczesny sprzęt.

Nasi sojusznicy

Po osiągnięciu najważniejszych celów strategicznych, jakimi po 1989 roku było pełnoprawne członkostwo w NATO oraz Unii Europejskiej, Polska musi obecnie działać na rzecz budowania swojej silnej pozycji w ramach tych dwóch organizacji. Wypełnianie swoich sojuszniczych zobowiązań poprzez uczestnictwo w międzynarodowych misjach pokojowych, wpływ na przyjętą w tym roku nową koncepcję strategiczną NATO oraz działanie na rzecz rozwoju struktur obronnych w ramach Unii Europejskiej to działania, które bardzo dobrze wpisują się w tę strategię.

Polityka zagraniczna

Wraz z akcesją do UE, ale również dzięki globalizacji, powoli zacierają się granice między polityką zagraniczną i wewnętrzną. To na forum Unii podejmowane są decyzje dotyczące 2/3 obowiązującego u nas prawodawstwa. Polityka zagraniczna siłą rzeczy dotyczy więc całości naszej aktywności politycznej i dlatego musi wywodzić się z interesów wewnętrznych oraz być w pełni zakorzeniona w gospodarczych interesach państwa. Wszelkie działania zewnętrzne rządu premiera Donalda Tuska stawiają sobie za cel wspieranie trwałego wzrostu ekonomicznego i dobrobytu, zapewnienie bezpieczeństwa państwa i jego obywateli, wzrost szans na modernizację państwa oraz wzmocnienie jego pozycji międzynarodowej.

Większość naszej aktywności na polu polityki zagranicznej jest realizowana za pośrednictwem Unii Europejskiej. Skutecznie realizować naszą rację stanu można tylko poprzez umiejętne wpisanie naszego interesu w szerszy interes europejski. Unia Europejska to system stałych negocjacji, w którym liczy się siła argumentów. Zarówno w szerszym środowisku międzynarodowym, jak i w Unii Europejskiej Platforma Obywatelska wie, jak budować skuteczne koalicje, jak negocjować i jak przekonywać partnerów do naszych racji.

W obecnym świecie nie wystarczy zdefiniować naszej racji stanu, trzeba wiedzieć, w jaki sposób efektywnie ją realizować. Nasi partnerzy na świecie, w Unii czy też w relacjach bilateralnych słusznie spodziewają się, że w swoich działaniach będziemy kierowali się przede wszystkim interesem naszych obywateli. Po poważnym partnerze oczekuje się jednak przewidywalności. Naszą dewizą stało się stwierdzenie: „Realizujemy nasze interesy, ale nie jesteśmy interesowni”.

Rodzina

Aktywna polityka na rzecz rodziny – dzieci, osób młodych, małżeństw, seniorów – to inwestycja w przyszłość i element zaawansowanej wspólnoty narodowej. Działania w tym obszarze muszą być niezwykle kompleksowe i wzajemnie się uzupełniające, by wspierając np. młodych ludzi w transferze edukacja-rynek pracy, nie stracić dla rynku pracy doświadczenia i kompetencji starszego pokolenia.

Zasada solidarności międzypokoleniowej jest fundamentem każdego wysoko rozwiniętego społeczeństwa. Mądra polityka rodzinna musi być więc polityką solidarności pokoleń. Musi być nastawiona na eliminowanie deficytów, wsparcie osób w sytuacjach kryzysowych, poprawę sytuacji demograficznej, ale jej priorytetem musi być także wzrost zatrudnienia.

Zdrowie

Ochrona zdrowia jest jednym z najwrażliwszych obszarów życia społecznego. Od niej w dużej mierze zależy bezpieczeństwo obywateli i ocena skuteczności władzy publicznej. W ostatnich latach wiele się w służbie zdrowia zmieniło na korzyść, a w nowej kadencji wprowadzimy innowacyjne rozwiązania, które pozwolą polskiej służbie zdrowia wykonać prawdziwy skok cywilizacyjny.

Będziemy dalej podnosić jakość opieki zdrowotnej, jak i modernizować infrastrukturę ratowniczą i diagnostyczną, dbając przy tym o efektywne wykorzystywanie środków publicznych. Kluczem do dalszego poprawiania jakości usług medycznych i podniesienia standardu opieki zdrowotnej do poziomu porównywalnego z krajami najbardziej rozwiniętymi jest danie Polakom wyboru, komu i na jakich warunkach powierzą swoją składkę zdrowotną.

Sport

Sport ma ogromne znaczenie społeczne, edukacyjne i gospodarcze. Nie tylko uczy pozytywnych wartości czy uczestnictwa obywatelskiego, ale jest ważnym narzędziem polityki społecznej i ma istotny wpływ na poprawę jakości życia, a poprzez promocję aktywności fizycznej odgrywa istotną rolę prozdrowotną i przyczynia się do integracji społecznej.

Rozwój infrastruktury sportowej stanowi element przestrzeni publicznej, w której koncentruje się aktywność lokalnej społeczności i rozwija lokalny biznes. Dlatego priorytetem naszych działań jest wspieranie rozwoju sportu poprzez tworzenie korzystnych dla obywateli warunków infrastrukturalnych i finansowych do jego uprawiania.

Wolny obywatel i efektywne państwo

Jednym z filarów inteligentnego rozwoju, opartego na kreatywności i współpracy, musi być przyjazne państwo i sprawna administracja. Efektywnie działający wymiar sprawiedliwości, służebne urzędy, ograniczenie biurokracji i deregulacja są warunkami dokonania przez Polskę prawdziwego skoku cywilizacyjnego.

Zreformujemy administrację tak, aby jak najlepiej wywiązywała się ze swego głównego zadania – ułatwiania obywatelom i przedsiębiorcom działania, by zaoszczędzić ich czas, dziś zbyt często tracony na biurokratyczną mitręgę. Wprowadzimy do administracji mierniki jej skuteczności i przyjazności wobec obywatela. Likwidacja zbędnych procedur i skrócenie terminów administracyjnych będą zadaniami priorytetowymi.

Sprawne państwo

Wymiar sprawiedliwości

Sprawne państwo w dużej mierze zależy od sprawnego wymiaru sprawiedliwości. Wieloletnie zapóźnienia w tym obszarze stanowiły dla nas jedno z najważniejszych wyzwań mijającej kadencji. Mamy na koncie spore dokonania – niezależność prokuratury, e-sąd, księgi wieczyste dostępne w Internecie – ale wymiar sprawiedliwości wymaga jeszcze wielu zmian, które mają na celu pełne przystosowanie go do standardów nowoczesnego państwa.

Sprawna administracja

Platforma Obywatelska jest sojusznikiem polskich przedsiębiorców i promotorem swobód obywatelskich. Od lat staramy się wspierać małe i średnie firmy, promować przedsiębiorcze postawy Polaków, zachęcać absolwentów szkół wyższych do wzięcia inicjatywy we własne ręce, dbać o aktywizację osób bezrobotnych. W minionej kadencji rozpoczęliśmy przełomowe prace związane z deregulacją – usuwaniem zbędnych przepisów, które podnoszą koszty działalności gospodarczej i zabierają ludziom cenny czas.

Podatki i inne obciążenia

Chcemy, żeby podatki były możliwie jak najniższe (ale zawsze musimy uwzględniać konieczność utrzymania równowagi finansów publicznych), a ich płacenie jak najprostsze. Choć wiemy, że nigdy nie będzie to przyjemnością!

Rozwój regionalny

Polska zmienia się w oczach. Niektóre części naszego kraju przypominają jeden wielki plac budowy (zob. www.polskawbudowie.pl). Żadne państwo w historii nie otrzymywało takiego wsparcia finansowego z Unii jak Polska i żadne tak dobrze nie wykorzystało środków unijnych. Stało się tak dlatego, że stworzyliśmy efektywny system wdrażania funduszy. Za rządów PO niesłychanie przyspieszyliśmy tempo nadrabiania dystansu dzielącego nas od średniej bogactwa w Unii Europejskiej (mierzonego w PKB). W 2007 roku PKB Polski wyniósł 54 proc. unijnej średniej (w 2005 roku 52 proc.), a dziś zbliża się do blisko 2/3 średniej unijnej.

Obecnie rozpoczęły się negocjacje nad kolejnym unijnym budżetem na lata 2014–2020. Jeszcze nigdy budżet nie był negocjowany w tak trudnych warunkach – rosnące ambicje wspólnoty, kryzys gospodarczy i niechęć płatników do ponoszenia ciężaru związanego z finansowaniem budżetu.

Naszym zdaniem prawdziwa wspólnota nie może istnieć bez solidarności, a nasza silna pozycja w Unii daje nam szansę wynegocjowania kolejnego zastrzyku funduszy, które są kluczowe dla realizacji trzeciej fali modernizacji i ostatecznie zniwelują dystans dzielący nas od najzamożniejszych krajów Europy.

Przed nami dokończenie wielkich przedsięwzięć infrastrukturalnych, ale także wyzwanie wykorzystania funduszy unijnych do wsparcia innowacyjności i gospodarki opartej na wiedzy tak, by ziściła się nasza wizja inteligentnego rozwoju.

Infrastruktura

Równomierny rozwój kraju, likwidacja skutków istniejącej polaryzacji, zrównoważenie tempa postępu i poprawa jakości życia nas wszystkich, bez względu na miejsce zamieszkania, zależą przede wszystkim od tempa budowy i modernizacji dróg, sieci kolejowej, rozwoju dostępu do Internetu i usług komunikacyjnych.

Mimo że nie wszystko, co zaplanowaliśmy, udało się zrobić, Polska jest obecnie największym placem budowy w Europie. Zdajemy sobie sprawę, że może to rodzić dla wielu z nas trudności w codziennym życiu, ale wszyscy wiemy także, że końcowy efekt wart jest wspólnego wysiłku nas wszystkich. Powstające centra kultury, place zabaw, odnawiane dworce kolejowe – to wszystko wpływa na poprawę jakości naszego życia. Jednak wieloletnie zapóźnienia w odbudowie i tworzeniu nowej infrastruktury powodują, że wiele pozostaje jeszcze do zrobienia.

Stabilna gospodarka

Pod koniec pierwszego roku kadencji rządu wybuchł największy od II wojny światowej kryzys gospodarczy na świecie. W tym kontekście najważniejszym wyzwaniem stojącym przed rządem stało się utrzymanie wiarygodności i stabilności polskiej gospodarki. Po trzech latach kryzysu można powiedzieć, że z tego zadania rząd wywiązał się dobrze. Polska przeszła suchą stopą przez kryzys finansowy w 2009 roku, utrzymała i umocniła potencjał wzrostu, a obecnie jest na ścieżce konsolidacji finansów publicznych.

Walka ze światowym kryzysem gospodarczym była i będzie naszym najważniejszym zadaniem jeszcze przez kilka lat, zwłaszcza w kontekście nowych zagrożeń płynących z objętej kryzysem strefy euro. Dlatego wszystkie propozycje programowe partii politycznych w obszarze gospodarki muszą być ocenianie przez pryzmat odpowiedzialności i ostrożności.

Bezpieczne pieniądze

Państwo ma obowiązek zabezpieczyć się przed możliwymi turbulencjami w sektorze bankowym, mając na uwadze bezpieczeństwo tysięcy polskich firm i milionów konsumentów.

Emerytury i rynek pracy

„Godna emerytura i większa liczba miejsc pracy” to nie tylko dobrze brzmiące hasło wyborcze. To przede wszystkim konkretne cele, które każdy rząd musi umieć zrealizować, a jest to szczególnie trudne w czasie światowego kryzysu gospodarczego. Tylko odpowiedzialna polityka budżetowa połączona z konsekwentną zmianą systemu pozwala w pełni zrealizować te postulaty.

Rolnictwo

W ostatnich latach polskie rolnictwo, dzięki funduszom unijnym i dynamicznie rozwijającemu się przemysłowi rolno-spożywczemu, przeżywa gwałtowny rozwój. Polskie sery, przetwory i mięso cieszą się popularnością na światowych rynkach. Dzięki temu Polska wieś się zmienia. Staje się atrakcyjnym miejscem pracy, zamieszkania i wypoczynku. Zmniejsza się dystans w poziomie życia pomiędzy obszarami wiejskimi a miastami. Rosnący popyt na żywność na świecie stwarza szansę, aby wieś i rolnictwo objąć naszym programem inteligentnego rozwoju.

Rolnictwo powinno pozostać istotną częścią polskiej gospodarki i fundamentem bezpieczeństwa żywnościowego obecnych i przyszłych pokoleń. Dlatego chcemy wspierać rozwój nowoczesnego rolnictwa. Do tego potrzebne jest inteligentne i oparte na umiejętności współpracy wykorzystanie środków publicznych. Celem powinno być wspomaganie gospodarstw rodzinnych w zwiększaniu areału i tworzeniu grup producenckich, bo tylko tak można połączyć utrzymanie wysokiej jakości i bezpieczeństwa polskiej żywności z większą rentownością gospodarstw i podnoszeniem jakości życia ludzi na wsi.

Czyste środowisko

Polska w ostatnich latach szybko się rozwija i nadrabia wieloletnie zaległości infrastrukturalne i gospodarcze. Ten dynamiczny rozwój odbywa się w zgodzie z zasadami ochrony środowiska i właśnie dlatego nasz kraj ciągle wyróżnia się na tle innych krajów europejskich nieskażoną przyrodą, pięknymi lasami, malowniczym krajobrazem.

Naszym celem jest dalsza, skuteczna ochrona i promocja unikalnych środowiskowych zasobów Polski, przy jednoczesnym wspieraniu długofalowego rozwoju gospodarczego kraju i dbałości o lepszą jakość życia Polaków.

TiSA – Globalizacja usług

TTIP – Rewolucja w swiatowym handlu

Przewodnik po funduszach dla przedsiębiorczych

CETA – partnerstwo dla dobrej przyszłości.