epp5_zps3f8w24ka

Arthur Schopenhauer “Wszystko, co doskonałe, dojrzewa powoli.”

Hannibal “Albo odnajdziemy drogę, albo ją zbudujemy.”

Gazeta Prawna

Redaktor admin on 19 Kwiecień, 2008 dostępny w Wywiady. Możesz śledzić odpowiedzi do tego wpisu poprzez RSS 2.0. Nie ma możliwości pozostawienia komentarza.

Rozmawiamy z Adamem Szejnfeldem, sekretarzem stanu w Ministerstwie Gospodarki
kwiecień 2008

- Czy dzisiaj Komitet Stały Rady Ministrów wreszcie rekomenduje rządowi przyjęcie rozporządzenia w sprawie podziału uprawnień do emisji CO2 na lata 2008-2012 ?

Adam Szejnfeld: – To będzie czwarte podejście do tematu i wydaje mi się , że już ostateczne. Nie ma już rozmów o zmianie limitów uprawnień dla poszczególnych branż i nie ma zasadniczej różnicy stanowisk między nami i resortem środowiska. Energetyka, a to było główne pole sporów, z rocznej krajowej puli uprawnień do emisji 208, 5 mln ton CO2 ma dostać uprawnienia do emisji 132 mln ton CO2, czyli tyle ile było zapisane w projekcie podziału uprawnień z lutego.

- To dlaczego w ubiegłych tygodniach podział uprawnień był zdejmowany z porządku obrad KSRM ?

- Miedzy nami i resortem środowiska były różnice poglądów w sprawie treści uzasadnienia projektu podziału uprawnień i to było clue sprawy. Chcieliśmy mocnego zaprezentowania w uzasadnieniu negatywnych skutków deficytu uprawnień dla całej gospodarki, a więc wielu sektorów, ale szczególnie dla energetyki. Wbrew pozorom to ważne, bo uzasadnienie do rozporządzenia jest jednocześnie oficjalnym dokumentem rządu, a przecież m.in. w Europejskim Trybunale Sprawiedliwości skarżymy decyzję Komisji Europejskiej w sprawie limitów, gdyż nie podzielamy w tym względzie stanowiska KE. Przypominam, że na lata 2008-2012 dostaliśmy prawo do emisji 208,5 mln ton CO2 rocznie, a wnioskowaliśmy o 284 mln ton.

- Dlaczego energetyka ma teraz dostać więcej niż początkowo planowane prawo do emisji 119 mln ton CO2 rocznie?

- Energetyka jak inne sektory i tak będzie miała za mało uprawnień w stosunku do planowanej produkcji energii . Uznaliśmy że musi być potraktowana szczególnie, tak żeby na ile to możliwe wzrost cen energii wywołany kosztami zakupu brakujących uprawnień nie oznaczał radykalnego wzrostu kosztów dla innych branż. Dostała też więcej uprawnień dlatego, że grozi nam deficyt energii, a elektroenergetyka wymaga olbrzymich inwestycji, szacowanych na 60- 70 mld euro, a nawet więcej. W tej sytuacji brak uprawnień do emisji CO2 to jest albo ograniczanie produkcji do poziomu limitów albo jej podtrzymywanie większymi kosztem, co wiązałoby się z ograniczeniem możliwości reinwestowania zysków.

- Jaki wpływ na ceny energii będzie miał deficyt uprawnień do emisji CO2 ?

- Szacujemy, że na brakujące uprawnienia elektroenergetyka w zależności od ceny uprawnień do emisji CO2 w latach 2008-2012 będzie musiała wydać od 10 do 17 mld zł. To spowoduje wzrost kosztów produkcji energii, który oceniamy na 4 proc., ale nasi specjaliści prognozują, ze w rachunku ciągnionym, czyli m.in. z uwzględnieniem oszczędności energii, zwiększeniem efektywności jej wykorzystania ceny energii wzrosną przeciętnie o 2 proc. Jak będzie faktycznie to jednak życie pokaże, bo przecież już tylko ceny energii dla gospodarstw domowych są kontrolowane.

- Obniżenie akcyzy i VAT na energię elektryczną jest realne ?

- VAT i akcyza, a zwłaszcza akcyza, mają charakter czysto fiskalny. Tylko wyjątkowo można ich używać do interwencji na rynku. Jeśli miałyby spaść wpływy budżetu z akcyzy na energię elektryczną to coś ten ubytek musiałoby zastąpić. Może to być trudne , bo występują słabe, ale jednak symptomy zwolnienia tempa wzrostu gospodarczego i rząd musi brać to pod uwagę. No i jest trudność w ocenie czy oczekiwany skutek obniżenia akcyzy, czyli spadek cen energii dla odbiorców w ogóle by zaistniał. Najbliższa przyszłość pokaże jakie zajmiemy stanowisko, jako resort gospodarki, w sprawie wysokości akcyzy nie tylko na energię, ale także na gaz.

- Resort gospodarki chce uwolnienie cen energii dla gospodarstw domowych ?

- Ta decyzja należy do URE, ale jeśli chcemy tworzyć wolny rynek energii, a chcemy to bez całkowitego uwolnienia cen go nie zbudujemy. Jasno jednak trzeba powiedzieć, że w Polsce po wolnym rynku nie należy się spodziewać obniżek cen, co najwyżej, gdy się umocni, będzie wpływał na ich racjonalizację. Potrzeby inwestycyjne energetyki są bowiem tak duże, że to po prostu niemożliwe. Wolna gra rynkowa amortyzowałaby wzrost cen, ale to też się raczej nie stanie bez szeroko zakrojonej prywatyzacji energetyki, a na nią przyzwolenie społeczno-polityczne jest niewielkie.

- Obecna, fatalna sytuacja energetyki konwencjonalnej poszerza miejsce dla energetyki jądrowej ?

- Gdybyśmy nie mieli tak totalnych opóźnień w rozwoju energetyki konwencjonalnej to nie miałbym wątpliwości, że już należy zaczynać program energetyki jądrowej. Natomiast te opóźnienia są i problemów energetyki konwencjonalnej nie rozwiążemy budową elektrowni jądrowej. Jesteśmy potentatem węglowym, siedzimy wręcz na węglu, dlatego energetyka jądrowa – tak – ale być może ewentualnie jako drugi etap procesów inwestycyjnych w polską elektroenergetykę, dopiero gdy poprawimy sytuację w energetyce konwencjoną.

Gazeta Prawna – Ireneusz Chojnacki

Brak możliwości dodania komentarza

Zaloguj się / Realizacja - Medianet (info@medianetinteractive.pl)